Tagarchief: Schrijven

Omgekeerde bucketlist tag

Vanavond ben ik al twee keer aan een post begonnen maar kon deze niet afmaken. Toch voel ik de behoefte om iets op mijn blog te zetten. Ik vul daarom de omgekeerde bucketlist tag in. Deze gaat erover wat je in je leven al bereikt hebt tot nu toe.

1. Wat is je burgerlijke staat?
Ik ben gehuwd. Op 19 september 2011 trouwden Jeroen en ik. Ik schreef al eerder een terugblik op mijn trouwdag.

2. Heb je gestudeerd?
Ja maar ik heb niks afgemaakt. Ik heb een jaar een oriënterende propedeuse in de psychologische en pedagogische studies gedaan (collegejaar 2006/2007) en in 2007 twee maanden taalwetenschap gestudeerd. Later heb ik nog enkele cursussen op de Open Universiteit gevolgd.

3. Welke landen heb je bezocht?
Daar heb ik ook al eerder over geblogd. Het mooiste land waarheen ik tot nu toe op vakantie ben geweest, was Zwitserland.

4. Wat is je duurste / grootste aankoop?
Onze vorige auto, de Kia Rio. Die heb ik grotendeels betaald en kostte 2250 euro. Aan onze huidige auto, die duurder was, heb ik in de aanschaf niets bijgedragen.

5. Wat heb je ooit gegeten dat je niet snel weer zal eten?
Als er iets “bijzonders” wordt bedoeld (zoals insecten of zo), kan ik niks bedenken. Het eerste wat bij mij opkwam, was zuurkool. Bah, als ik één ding echt niet lust, is het dat wel.

6. Wat heb je als puber gedaan, waar je misschien liever niet meer aan terugdenkt?
Ik was fysiek agressief. Zelf kan ik me dat überhaupt niet herinneren maar mijn ouders hebben dit aan de psycholoog die mijn autismediagnose oorspronkelijk stelde, verteld. Ook liep ik vaak weg van huis. Niet dat ik echt dagen wegbleef. Meestal was ik binnen een paar uur weer terug.

7. Wat is je levensinstelling / motto?
Nou ik ben best wel een pessimist en heb niet echt een inspirerend motto. Ik probeer wel zo veel mogelijk te genieten maar dat lukt lang niet altijd.

8. Waar ben je het meest trots op, op professioneel vlak?
Als er werk wordt bedoeld, heb ik echt niks bereikt. Ik heb namelijk nooit een baan gehad. Ik zeg dus maar het feit dat ik mijn vwo-diploma heb gehaald. Eigenlijk ben ik daar helemaal niet zo trots op. Op mijn Engelstalige blog ben ik wel vrij trots en ook op het feit dat ik dit blog toch redelijk volhoud. Beide zijn echter puur hobby.

9. Noem drie dingen die je hebt gedaan waarvan je verwacht dat niet iedereen dat heeft gedaan.
Drie? Tjonge, ik kan echt alleen maar negatieve dingen bedenken, zoals opgenomen zijn. Oh ja, de enige die nu bij me opkomt, is een stuk gepubliceerd krijgen in een boek. In 2015 kwam Typed Words, Loud Voices onder redactie van Elizabeth Grace en Amy Sequenzia uit. Hier staat van mij een stuk in.

Dit waren alweer de vragen. Als je wilt, mag je natuurlijk deze tag overnemen.

Tien ideeën om van 2017 een topjaar te maken

Het is alweer de derde week van januari en de goede voornemens die ik geen goede voornemens noemde liggen alweer ver achter me zoals het lijkt. Daarom vond ik het mooi dat ik op een Engelstalig blog wat ik volg deze week de schrijfinspiratie vond om een lijst van ideeën te maken om dit jaar je beste jaar tot nu toe te maken. Het moesten er “officieel” twintig worden maar dat is mij niet gelukt. Ik ga deze blogpost misschien ook nog wel in het Engels schrijven maar nu heb ik meer zin om hier te schrijven. Here goes.

1. Genieten van de kleine dingen. Ik kan me soms enorm druk maken om relatief grote problemen. Dit jaar wil ik me daarnaast vooral focussen op de kleine genietmomentjes van de dag. Natuurlijk, ik wil weg uit de kliniek en dat vergt veel inzet en roept spanning op. Ondertussen kan ik dagelijks wel gewoon een waxmelt branden, een douche nemen of een deken om me heen slaan.

2. Mediteren. Ik heb vandaag bij dagbesteding voorgestled om een wekelijkse korte mindfulnessoefening te doen. Minstens één van de begeleiders heeft een mindfulnesstraining gevolgd, dus die kan dat wel begeleiden. Ze vond het een goed idee. Ook als het echter niet door kan gaan, kan ik mediteren. Als iemand goede meditaties weet die online te vinden zijn (niet in een app, want ik heb nog geen smartphone), hoor ik het graag.

3. Bewegen. Ik ben dol op yoga, sommige fitnessoefeningen en wandelen maar doe het eigenlijk veel te weinig. Eén van de andere ideeën die geopperd waren bij dagbesteding, is om meer beweging in te lassen. Ik hoop van harte dat dit doorgaat.

4. Af en toe toegeven aan een ongezonde gewoonte mag. Ik rook of drink niet, dus bij mij is dit vooral eten. Mijn man was voor de feestdagen van plan om gezonder te gaan eten. Mijn eetstoornis-stem protesteerde gelijk, want eten is één van mijn manieren om met mijn (negatieve) gevoelens om te gaan. Bovedien vind ik het gewoon enorm lekker. Gelukkig betekent gezonder eten in mijn mans ogen blijkbaar niet dat we nooit meer iets lekkers mogen, want van het weekend hadden we toch pizza.

5. Minder piekeren. Dit sluit eigenlijk mooi aan op punt 1. Ik wil proberen meer los te laten waar ik geen controle over heb i.p.v. erover te piekeren. Dit is geen “moeten”, want dat werkt niet maar het zou zo mooi zijn.

6. Aromatherapie, kruiden enz. Ik geloof niet heel sterk in aromatherapie of kruidengeneeskunde maar wel een beetje. Ondat het placebo-effect heel sterk kan zijn, kan dit me zeker helpen. Bovendien zijn kruidentheeën gewoon lekker en ruiken etherische oliën fijn. Ik wil me meer hierin gaan verdiepen.

7. Mezelf verzorgen. Ten eerste wil ik eraan werken om regelmatiger mijn tanden te poetsen (ja, dit vergeet ik echt heel vaak, oeps!). Ik wil echter ook aandacht besteden aan mijn lichaams- en gezichtsverzorging. Voor een deel omdat mijn vrij droge huid wel wat verzorging kan gebruiken maar ook omdat ik het gewoon heerlijk vind.

8. Schrijven. Ik bedoel hier niet eens zo zeer bloggen mee. Ik heb ook een dagboek en wil me daar meer op gaan richten.

9. Creatief bezig zijn. Naast schrijven vind ik nog wel meer creatieve uitlaatkleppen belangrijk. Zeep en verzorgingsproducten maken natuurlijk maar ik heb wel meer dingen gedaan en heb nog wel meer ideeën. Moet alleen wel oefenen met het kunnen omgaan met frustraties in het creatieve proces (en in het leven!).

10. Structuur. Het is voor mij vooral belangrijk dat ik een goed dag- en nachtritme aanhoud. Ik ben verder niet zo’n structopaat maar moet wel voldoende te doen hebben op een dag.

Ik hoop dat ik jullie ook geïnspireerd heb met deze ideeën. Heb jij nog andere ideeën om dit jaar je beste jaar tot nog toe te maken?

Wat ik vroeger wilde worden #30DayBlogChallengeNL

Het is weer tijd voor een onderwerp uit de #30DayBlogChallengeNL. Dit keer schrijf ik over wat ik vroeger wilde worden. Ik heb hiermee een aantal onderwerpen overgeslagen. Op sommige kom ik later nog terug.

Toen ik in de kleuterklas zat, gingen we een keer bij een “waarzegster” langs. Je kent het wel, de juf van groep vier met een glazen bol die vraagt wat je later wilt worden en op basis daarvan een “voorspelling” doet. Echt stereotiep wilden alle meisjes prinses worden. IK herinner me niet meer wat ik toen zei dat ik wilde worden.

Vanaf het moment dat ik kon schrijven, wilde ik echter schrijfster worden. Mijn ouders zijn best wel no-nonsense en ik leerde hierdoor al heel jong dat je van schrijven alleen niet kan leven. Toch was schrijfster jarenlang wat ik zei dat ik wilde worden. Ik wilde natuurlijk als kind altijd kinderboeken schrijven, want ik kende niks anders. Als puber wilde ik tienerverhalen schrijven. Ik was een enorme fan van Caja Cazemier. Ik heb al haar boeken van tot 2000 gelezen en plagieerde ze vrolijk in mijn eigen verhaaltjes.

Vanaf dat ik een jaar of elf was, wist ik zeker dat ik later naar de universiteit zou gaan. Niet dat dat me daarvoor niet duidelijk was maar ik was me er nooit zo sterk bewust van. Ik heb op de vakantie op Vlieland toen ik twaalf was, vrolijk staan verkondigen aan iedereen dat ik later Neerlandicus werd. Hoezo nerd?

In het jaar erop wilde ik wiskundige worden, omdat dat mijn lievelingsvak in de brugklas speciaal onderwijs was. Mijn vader is ervan overtuigd dat ik, als ik had kunnen zien, natuur en techniek als profiel had gekozen op de middelbare school. Ik meen inderdaad dat ik één blinde pesoon ken die een halfjaar wiskunde heeft gestudeerd op de universiteit. Toch zou hier denk ik ook als ik kon zien mijn interesse uiteindelijk niet liggen.

Toen ik op mijn dertiende naar het gymnasium ging, bewonderde ik mijn leraressen Nederlands en Latijn. Ik wilde dan ook afwisselend lerares Nederlands of klassieke talen worden. Al langer had ik wel eens een fase gehad waarin ik juf wilde worden maar het idee om docent op een middelbare school te worden, bleef wel lang hangen.

Toen ik eenmaal in de vierde klas gymnasium kwam, had ik inmiddels internet en zo contact met mensen uit Amerika. Zo ontstond het idee dat ik Amerkanistiek wou studeren, aan het eind van mijn studie naar Amerika vertrekken en – vraag niet hoe – nooit meer terug zou keren. Op de Radboud Universiteit kon je in je eerste jaar al kiezen om de Amerikaanse uitspraak te leren bij je studie Engels. Vanaf je tweede jaar kon je dan voor Amerikanistiek gaan. Dit leek me wel wat en ik heb me zelfs aangemeld voor deze studie. Mijn droom was toen – of althans dat dacht ik – om professor te worden in de Amerikaanse studies.

Toen ik in 2005 eindexamen deed, besloot ik toch een tussenjaar te nemen om aan mezelf te werken. Tjdens dit tussenjaar ontdekte ik dat mijn interesse veel meer bij de psychologie lag. Ergens wist ik dat wel, want ik had ooit in de vierde klas een informatiebijeenkomst over pedagogiek en psychologie bezocht en vond dit super interessant. Helaas is psychologie studeren aan de universiteit voor mij om verschillende redenen niet mogelijk. Ten eerste leerde ik tijdens mijn jaar op het hbo, waar ik een oriënterende propedeuse in de psychologische en pedagogigsche studies volgde, dat ik niet bepaald de vereiste communicatieve vaardigehden bezit. Bovendien is als blinde psychologie nogal lastig vanwege het enorme aandeel aan statistiek.

Mijn uiteindelijke keuze wat betreft studie viel op taalwetenschap. Ik wilde daarbij nog steeds richting psycholiguïstiek of taal- en spraakpathologie. Uiteindelijk heb ik deze studie maar twee maanden volgehouden. Op dit moment ben ik gruwelijk blij dat ik geen taalprof ben geworden.

Wat wilde jij vroeger worden?

Mijn plannen voor de zomer

Al lijkt het weer er vandaag niet naar, het is alweer bijna officieel zomer. Ik houd echt van de zomer: het mooie weer (behalve vandaag dus), het feit dat het lang licht is en ik korte kleding kan dragen… heerlijk! We gaan zoals het er nu voorstaat, niet op vakantie. Nou gaan we lang niet altijd in de zomer op vakantie en bedenken we een tripje ook vaak spontaan een paar dagen tevoren. Omdat ik dus eigenlijk deze zomer al bij mijn man in zou trekken, neem ik niet aan dat mijn man wilde plannen heeft. ONze trouwdag is pas half september, dus dan zullen we misschien wel een paar dagen weggaan. Ondanks het feit dat we dus niet op vakantie gaan, heb ik genoeg plannen voor de zomer. Vandaag deel ik mijn zomerse bucketlist met jullie.

1. Zwemmen. Deze week is de zwemvierdaagse, dus dit item kan ik al gelijk afstrepen. Een medepatiënt, met wie ik vaker ga zwemmen, had me op het idee gebracht. Zij doet ook mee. Ik doe de 100 meter, want ik heb niet echt een goede conditie. Inmiddels zitten er alweer drie dagen op. Je kunt bij ons in het instellingszwembad vijf dagen meedoen, waarvan je er vier moet zwemmen om een medaille te krijgen. Ik kan me niet herinneren dat dat in het zwembad waar mijn zus ooit de zwemvierdaagse deed, ook zo was.

Ik hoop natuurlijk nog vaker te gaan zwemmen deze zomer. Ik had mijn man voorgesteld om rond mijn verjaardag een keer te gaan zwemmen. Toen stelde hij voor om naar Den Helder te gaan. Niet dat we in Noord-Holland wonen; we wonen in de gemeente Bronckhorst in de Achterhoek. Den Helder is echter het zwembad in Doesburg, de dichtstbijzijnde stad bij ons dorp. Nou ben ik opgegroeid in Apeldoorn, een stad zonder stadsrechten met 150.000 inwoners. Ik blijf het dus raar vinden Doesburg, met 11.000 inwoners, een stad te noemen. Het heeft dus wel een zwembad.

2. Wandelen. Toen mijn man en ik nog in Doorwerth woonden, wandelden we een aantal meer van ons appartement naar de instelling waar ik verblijf in Wolfheze. Nu we in de Achterhoek wonen, is dat een beetje ver. We wandelen op zich nog wel regelmatig maar geen “langere” afstanden meer. Ik zet dat tussen aanhalingstekns, want het was vier kilometer. Ik zei toch dat ik een slechte conditie had? Ik hoop toch deze zomer weer eens een langere wandeling te maken. We wonen nu dichter bij Dieren, waar mijn man me toen we net een relatie hadden, wel eens van de trein kwam halen om op de Veluwe te wandelen. Ik heb nu al zin in pannenkoeken bij de Carolinahoeve.

3. Lezen. Sinds dit weekend heb ik een abonnement bij Bookshare, een Amerikaanse bibliotheekachtige site voor visueel gehandicapten en anderen met een leesbeperking. Je kunt hier boeken in DAISY-formaat downloden. DAISY is een voor leesgehandicapten toegankelijk formaat voor boeken en ander leesvoer, waarbij tegelijk het leesvoer tegen kopiëren is beschermd. Ik kende DAISY-boeken alleen als door een mens ingesproken cd’s met kopieerbeveiliging. De boeken van Bookshare kun je echter ook lezen met een leesprogramma wat met een brailleleesregel werkt, waardoor de tekst omgezet wordt in Braille. Vind ik veel fijner, want ik erger me nogal eens aan de voorlezers van sommige Nederlandse DAISY-boeken. Bovendien heeft Passend Lezen maar een zeer beperkt aantal Engelstalige boeken.

Nou kon ik gewone eBooks al redelijk goed lezen maar de boeken van BOokshare lezen nog wel best wat fijner. Bovendien is $75 voor een jaarabonnement een stuk goedkoper dan wanneer ik alle eBooks die ik wil lezen, zou moeten kopen. Ik geef onmiddellijk toe dat ik daar heel blij mee ben. Kreeg ik net vandaag een aanbieding van Kobo voor 25% korting op mijn volgende eBook! Dan nog.

Ik ben dus dit weekend al gelijk in enkele boeken begonnen. Ik las toevallig gisteren op een ander blog iets over één van die boeken, Het tere kind van Jodi Picoult. Ik lees dit uiteraard in de oorspronkelijke Engelstalige versie. Ik hoop deze zomer nog minstens vier andere boeken die al lang op mijn leeslijst staan, te lezen.

4. Schrijven. Ik ben niet heel erg geïnspireerd wat schrijven betreft de laatste tijd. Nou heb ik dat vaker als ik weer eens met een nieuw project begin, in dit geval dit blog. Dan verlies ik vaak gauw mijn motivatie. Ik hoop echt dat ik het deze keer volhoud, want het is wel mijn ervaring dat hoe langer ik met een blog of zo bezig ben, hoe makkelijker het wordt. Ik hoop dus dit blog echt van de grond te tillen deze zomer en tegelijk mijn Engelstalige blog niet te verwaarlozen.

Wat zijn jouw plannen voor de zomer?