Tagarchief: Doelen

Tien ideeën om van 2017 een topjaar te maken

Het is alweer de derde week van januari en de goede voornemens die ik geen goede voornemens noemde liggen alweer ver achter me zoals het lijkt. Daarom vond ik het mooi dat ik op een Engelstalig blog wat ik volg deze week de schrijfinspiratie vond om een lijst van ideeën te maken om dit jaar je beste jaar tot nu toe te maken. Het moesten er “officieel” twintig worden maar dat is mij niet gelukt. Ik ga deze blogpost misschien ook nog wel in het Engels schrijven maar nu heb ik meer zin om hier te schrijven. Here goes.

1. Genieten van de kleine dingen. Ik kan me soms enorm druk maken om relatief grote problemen. Dit jaar wil ik me daarnaast vooral focussen op de kleine genietmomentjes van de dag. Natuurlijk, ik wil weg uit de kliniek en dat vergt veel inzet en roept spanning op. Ondertussen kan ik dagelijks wel gewoon een waxmelt branden, een douche nemen of een deken om me heen slaan.

2. Mediteren. Ik heb vandaag bij dagbesteding voorgestled om een wekelijkse korte mindfulnessoefening te doen. Minstens één van de begeleiders heeft een mindfulnesstraining gevolgd, dus die kan dat wel begeleiden. Ze vond het een goed idee. Ook als het echter niet door kan gaan, kan ik mediteren. Als iemand goede meditaties weet die online te vinden zijn (niet in een app, want ik heb nog geen smartphone), hoor ik het graag.

3. Bewegen. Ik ben dol op yoga, sommige fitnessoefeningen en wandelen maar doe het eigenlijk veel te weinig. Eén van de andere ideeën die geopperd waren bij dagbesteding, is om meer beweging in te lassen. Ik hoop van harte dat dit doorgaat.

4. Af en toe toegeven aan een ongezonde gewoonte mag. Ik rook of drink niet, dus bij mij is dit vooral eten. Mijn man was voor de feestdagen van plan om gezonder te gaan eten. Mijn eetstoornis-stem protesteerde gelijk, want eten is één van mijn manieren om met mijn (negatieve) gevoelens om te gaan. Bovedien vind ik het gewoon enorm lekker. Gelukkig betekent gezonder eten in mijn mans ogen blijkbaar niet dat we nooit meer iets lekkers mogen, want van het weekend hadden we toch pizza.

5. Minder piekeren. Dit sluit eigenlijk mooi aan op punt 1. Ik wil proberen meer los te laten waar ik geen controle over heb i.p.v. erover te piekeren. Dit is geen “moeten”, want dat werkt niet maar het zou zo mooi zijn.

6. Aromatherapie, kruiden enz. Ik geloof niet heel sterk in aromatherapie of kruidengeneeskunde maar wel een beetje. Ondat het placebo-effect heel sterk kan zijn, kan dit me zeker helpen. Bovendien zijn kruidentheeën gewoon lekker en ruiken etherische oliën fijn. Ik wil me meer hierin gaan verdiepen.

7. Mezelf verzorgen. Ten eerste wil ik eraan werken om regelmatiger mijn tanden te poetsen (ja, dit vergeet ik echt heel vaak, oeps!). Ik wil echter ook aandacht besteden aan mijn lichaams- en gezichtsverzorging. Voor een deel omdat mijn vrij droge huid wel wat verzorging kan gebruiken maar ook omdat ik het gewoon heerlijk vind.

8. Schrijven. Ik bedoel hier niet eens zo zeer bloggen mee. Ik heb ook een dagboek en wil me daar meer op gaan richten.

9. Creatief bezig zijn. Naast schrijven vind ik nog wel meer creatieve uitlaatkleppen belangrijk. Zeep en verzorgingsproducten maken natuurlijk maar ik heb wel meer dingen gedaan en heb nog wel meer ideeën. Moet alleen wel oefenen met het kunnen omgaan met frustraties in het creatieve proces (en in het leven!).

10. Structuur. Het is voor mij vooral belangrijk dat ik een goed dag- en nachtritme aanhoud. Ik ben verder niet zo’n structopaat maar moet wel voldoende te doen hebben op een dag.

Ik hoop dat ik jullie ook geïnspireerd heb met deze ideeën. Heb jij nog andere ideeën om dit jaar je beste jaar tot nog toe te maken?

Tag: mijn 2016

Op de blog van Ester vond ik een leuke tag over 2016. Het is misschien een beetje mosterd na de maaltijd maar toch leuk.

Wat gaf je het meest het gevoel dat je leefde dit jaar?
Schrijven, lezen en creatief bezig zijn. Ik heb in 2016 de zeephobby ontdekt en voelde zeker in het begin echt dat dit me nieuwe levenslust gaf. Later gaf het me ook veel frustratie.

Hoe verraste je jezelf in 2016?
Ik weet niet echt hoe ik mezelf verraste. Ik weet wel hoe ik verrast was. Ik had aan het begin van 2016 echt verwacht dat ik uit de kliniek weg zou zijn aan het eind. Dit is dus niet gelukt. Als wordt bedoeld in welk opzicht ik beter was dan ik had verwacht, zeg ik weer met enige twijfel het creatieve vlak.

Waarvan had je spijt dit jaar?
Ik had spijt dat ik niet gelijk in augustus, toen me duidelijk werd dat mijn diagnose ging veranderen, doorgepakt heb met een second opinion. In plaats daarvan heb ik mijn psycholoog en psychiater drie maanden aan laten klooien met mijn diagnose.

Wat liet je het hardste huilen dit jaar?
Ik huil over het algemeen al best snel, dus er waren best wat momenten dat ik gejankt heb het afgelopen jaar. Het grootste huilmoment was toen ik op het punt stond mijn spullen te pakken en na negen jaar opname zonder duidelijk plan naar huis te vertrekken. Dit was toen definitief duidelijk werd dat mijn psycholoog geen diagnose kon geven voor mijn problemen met overprikkeling. Zij vindt namelijk dat autisme niet past maar hersenletsel, wat zij beter vindt passen, mag ze niet vaststellen. Ik zat echt even aan de grond toen.

Waar was je het meest dankbaar voor dit jaar?
Voor de steun van mijn man. Er waren echt momenten dat ik dacht dat het hele project samenwonen gedoemd was te mislukken en dan steunde hij me toch. Ik was ook blij dat ik een onafhankelijk cliëntondersteuner had ingeschakeld om mij te helpen bij het vinden van zorg voor als ik wegga uit de kliniek. Als laatste was ik super dankbaar voor de steun die ik online kreeg.

Wat heb je dit jaar bereikt waar je trots op bent?
Ik ben vooral trots op mezelf dat ik aan het eind van het jaar voor mezelf ben opgekomen en alsnog voor een second opinion ben gegaan wat betreft mijn diagnose. Dit heb ik nog niet echt bereikt, want heb nog niks van de instelling waar ik de second opinion ga krijgen, gehoord.

Hoe was dit jaar beter dan 2015?
Lichamelijk voelde ik me iets beter. Niet veel maar wel iets. Ook psychisch was ik stabieler. Mijn medicatie hoefde hierdoor niet te worden aangepast.

Hoe was dit jaar slechter dan 2015?
Het jaar 2016 was in veel opzichten een desillusie. In 2015 had ik mijn doel bereikt van uitvinden waar ik zou gaan wonen als ik wegging uit de kliniek. In 2016 was ik vrijwel het hele jaar bezig met, tja, wat eigenlijk? Ik moest van mijn psycholoog oefenen met thuis zijn maar wist niet wat ik eigenlijk moest oefenen. Nog altijd is niet duidelijk hoe mijn situatie eruit gaat zien thuis qua daginvulling en ambulante zorg. Mijn man heeft gelukkig wel enige zekerheid wat betreft zijn werk maar dat is ook maar relatief.

Waar had je meer tijd aan willen besteden?
Schrijven, zeep maken, gezelligheid met mijn man en sport. In het algemeen had ik meer tijd moeten steken in voor mezelf zorgen en minder in piekeren en somberen.

Wat was je favoriete tv-programma in 2016?
Ik heb niet heel veel tv gekeken in 2016. Daar had ik ook meer tijd aan willen besteden, want ik was degene die graag een tv wou en nou kijkt mijn man vooral. In het begin van het jaar keek ik regelmatig naar herhalingen van Dr. G.: Medical Examiner. Ik nam ook in april een gratis maand Netflix en keek toen vooral naar Forensic Files. Ziet er, nu ik in december betaald heb voor een maand, naar uit dat die serie niet meer te bekijken is in Nederland.

Als je jezelf op 1 januari 2016 een advies had kunnen geven…
Kom voor jezelf op! Laat niet over je heen lopen!

Hoe ben je dit jaar gegroeid als persoon?
Ik laat minder over me heen lopen. In dat opzicht had ik dat advies op 1 januari 2016 niet nodig. Dit vindt overigens niet iedereen een gode eigenschap. Ik heb namelijk nog niet echt geleerd subtiel voor mezelf op te komen.

Wat is het belangrijkste dat je leerde dit jaar?
Ik heb niet echt een positieve levensles geleerd in 2016.

Welke goede voornemens bedacht je voor 2017?
Ik denk dat dit een typefout is en 2016 moet zijn, want hieronder staat al een vraag over 2017. Ik had in 2016 best veel voornemens en doelen. Heb er niet veel bereikt helaas. Voor 2017 noem ik het dan ook meer dromen.

Welke goede voornemens behoud je voor 2017?
De belangrijkste is oprotten uit de kliniek.

Hoe was jouw 2016?

Dromen voor 2017

Wauw, het is alweer 2017! De tijd vliegt en gaat tegelijk tergend langzaam. Ik heb in december nauwelijks geblogd op dit blog. Ik merk namelijk, zoals al jaren, dat twee blogs tegelijk redelijk vaak updaten, niet echt werkt. Toch wil ik het niet opgeven. Ik ga ook niet weer een nieuwe blog starten omdat ik de laatste tijd over dit blog niet zo tevreden was. Dat heeft namelijk geen zin.

Als mijn eerste dagen van het jaar een indicatie zijn voor hoe het de rest van het jaar gaat, ben ik niet blij. Dat gold echter vorig jaar en het jaar daarvoor volgens mij ook. Ik ben gewoon niet zo in mijn hum tijdens en vlak na de feestdagen.

Dit jaar heb ik geen zin in goede voornemens waar ik me toch niet aan houd. Ik heb er echter wel zin in om een lijstje met doelen te maken. Ik noem ze alleen meer dromen, omdat dat minder verplichtend klinkt.

1. Bloggen. Ik hoop vooral dat ik dit blog ga blijven volhouden. In 2015 en 2016 startte ik om de paar maanden een nieuw Nederlandstalig blog, omdat ik dan weer niet vaak genoeg gepost had op de oude versie. Dat heeft, zoals ik zei, geen zin. Ik hoop dus dat ik aan het eind van het jaar nog steeds op AstridVanWoerkom.com blog. Ik heb eind 2016 ook mijn Engelstalige blog wat verwaarloosd. Laat ik me niet, zoals e jaren hiervoor, voornemen tweemaal per week te bloggen. Dat gaat me toch niet consequent lukken. Ik hoop dus gewoon ook dat ik beide blogs – deze en mijn Engelstalige – nog in de lucht heb aan het eind van het jaar.

2. Lezen. Ik was oorspronkelijk van plan aan een leeschallenge mee te doen in 2017 maar ik kon er geen vinden die niet te veel druk oplegde. Ik ga dus geen aantal boeken noemen wat ik moet lezen. Wel hoop ik veel interessant leesvoer te ontdekken. Dit zal vooral Engelstalig leesvoer zijn, vanwege mijn abonnement op Bookshare. Ik heb nog een best lange to-readlijst maar zal vast nog wel meer ontdekken.

3. Creatief. Ik hoop de zeephobby voort te zetten dit jaar. De laatste maanden is dit er wat bij ingeschoten. Nu ga ik sinds twee weken naar een andere dagbesteding op het terrein van de GGZ-instelling. Hier heb ik afgesproken onder andere met de zeephobby bezig te gaan. Mijn eerste twee zeepjes waren compleet mislukt, werkelijk nog slechter dan die uit juni. Ik geef echter niet op!

4. Geuren. Ik ben sinds een paar dagen lid van een superleuke groep op Facebook over geurkaarsen en waxmelts. Ik heb nu weer helemaal zin om allerlei waxmelts uit te proberen. Ga die dus binnenkort eens shoppen. Verder hoop ik nog veel beautyproducten te ontdekken. Ik wil ook eindelijk eens bij een parfumerie advies vragen over een geur die goed bij me zou passen. Ik heb namelijk maar één geurtje ooit geshopt en dat was geen succes.

5. Technologie. Dit jaar wordt het waarschijnlijk tijd voor een nieuwe computer. Het ding doet het nog maar begint al aardig kuren te vertonen. Ik ga me dus ergens dit jaar oriënteren op een andere en die vervolgens kopen. Ik hoop ook echt zo dat ik dit jaar training kan gaan volgen om een smartphone te leren gebruiken. Als dat lukt, wil ik ook dolgraag een smartphone.

6. Gezondheid. Ik hoop dat ik me de rest van het jaar lichamelijk en psychisch beter voel dan de eerste dagen van 2017. Ik hoop vooral dat ik van die eeuwige vermoeidheid af kom. Uiteraard moet ik nog altijd flink wat kilo’s kwijt, dus bij deze het verplichte voornemen om af te vallen. Zo, nou kan ik het voor de rest van het jaar weer vergeten tot ik in 2018 concludeer dat ik het niet gehaald heb. Nee, grapje maar ik merk dat ik hoog in de frustratie zit en dus wil gaan (vr)eten.

7. Weg uit de kliniek, potverdrie. Ik keek een paar dagen geleden naar mijn doelen voor 2016 en was er blijkbaar toen minder zeker van dat dit zou lukken dan ik dacht. Het is ook niet gelukt dus. Daarom stel ik me nu als keihard doel dat ik dit jaar opdonder uit de kliniek. Nou loopt mijn indicatie ook eind dit jaar af, dus als ik niet uit mezelf oprot, trapt men me er gewoon uit.

Over twee jaar

Woensdag had ik een gesprek met twee mensen van GGnet, de psychiatrische instelling in de Achterhoek, voor thuisbegeleiding. Het was geen fijn gesprek. Het blijkt dat zij mij niet voldoende begeleiding konden bieden. Dat wordt dus verder zoeken.

Een vraag die mij gesteld werd, was hoe ik over twee jaar mijn leven zie. Ik heb die vraag vaker gekregen gedurende mijn lange carrière door de hulpverlening. In 2006 antwoordde ik op die vraag dat ik dan zelfstandig zou wonen en studeren. Twee jaar later zat ik op een gesloten afdeling opgenomen.

Een verpleegkundige van mijn afdeling gaf aan dat vragen als “waar sta je over vijf jaar?” bedoeld zijn om mensen hun wilskracht te laten tonen. Het zal wel zoiets van de rehabilitatiebullshit zijn, dat je constant doelen moet hebben voor hoe je vooruit wilt gaan in je leven. Alsof gewoon leven niet genoeg is. Nou had die man van GGnet de indruk dat ik pas eind 2017, als mijn idnicatie voor langdurende zorg afloopt, zou gaan samenwonen met mijn man. Misschien bedoelde hij dus hoe ik wil dat mijn leven eruitziet zodra ik bij mijn man woon. Laat ik dus over die vraag eens een blogpost schrijven.

Over twee jaar woon ik bij mijn man. We wonen dan nog in ons huidige huis in Olburgen. Ik hoop namelijk niet dat mijn man binnen twee jaar wil verhuizen, want dan ben ik net een beetje gewend in ons huidige huis. Mijn werkkamer is ingericht (dor mijn man denk ik) met de Lundiakast die er nu nog in delen staat, relaxstoel, mijn bureau wat er nu al staat. Waar mijn bureau, wat nu op de afdeling staat, komt te staan, moet ik nog bedenken. In mijn werkkamer vermaak ik me met bloggen, Facebooken en andere computerdingen. Ik hoop dat ik tegen die tijd ook echt mezelf kan vermaken daar, want nu verveel ik me nogal eens als ik thuis achter de computer zit.

Ik ga overdag een aantal dagdelen naar dagbesteding. Hier doe ik creatieve dingen. Ik hoop ergens dat ik daar de zeephobby deels kan uitvoeren, zoals bij mijn hudige dagbesteidng bij de afdeling. Als dat niet kan, heb ik een andere hobby gevonden die ik wel daar kan uitvoeren. Dat wordt nog lastig, want ik heb al veel geprobeerd.

Ik ga op zondag regelmatig naar de kerk. Niet elke week, want ik ben liever lui dan vroom. Ik hoop ook dat ik zo wat contacten kan opbouwen in de omgeving. De protestantse kerk is in Steenderen, het grotere dorp verderop. Ik heb echter gehoord dat er ook mensen uit mijn dorp in elk geval ingeschreven staan.

Ik ben over twee jaar psychisch nog steeds redelijk stabiel. Ik zal nog wel hulp nodig hebben als het minder goed gaat. Ik kan me echter overdag redelijk redden. Zo lukt het me dan om zelf ontbijt en/of lunch klaar te maken. Moet ik wel weten waar de cruesli staat, want die zoek ik al elke keer als ik thuis ben. Ik kan ook wat huishoudelijke taakjes zefstandig uitvoeren.

Barry, de kat, leeft uiteraard over twee jaar nog (hij is dan vijf). Hij is dan ook aan mij gewend en ik aan hem. Ik ben namelijk nu nog vaak erg bang dat hij wegloopt of iets anders doet wat niet mag en weet niet hoe ik hem in het gareel kan houden.

Het belangrijkste is echter dat ik me prettig voel in mijn vel thuis en niet meer het gevoel heb op bezoek te zijn. Het is immers ook mijn huis.