Categorie archief: Lifestyle

Tien ideeën om van 2017 een topjaar te maken

Het is alweer de derde week van januari en de goede voornemens die ik geen goede voornemens noemde liggen alweer ver achter me zoals het lijkt. Daarom vond ik het mooi dat ik op een Engelstalig blog wat ik volg deze week de schrijfinspiratie vond om een lijst van ideeën te maken om dit jaar je beste jaar tot nu toe te maken. Het moesten er “officieel” twintig worden maar dat is mij niet gelukt. Ik ga deze blogpost misschien ook nog wel in het Engels schrijven maar nu heb ik meer zin om hier te schrijven. Here goes.

1. Genieten van de kleine dingen. Ik kan me soms enorm druk maken om relatief grote problemen. Dit jaar wil ik me daarnaast vooral focussen op de kleine genietmomentjes van de dag. Natuurlijk, ik wil weg uit de kliniek en dat vergt veel inzet en roept spanning op. Ondertussen kan ik dagelijks wel gewoon een waxmelt branden, een douche nemen of een deken om me heen slaan.

2. Mediteren. Ik heb vandaag bij dagbesteding voorgestled om een wekelijkse korte mindfulnessoefening te doen. Minstens één van de begeleiders heeft een mindfulnesstraining gevolgd, dus die kan dat wel begeleiden. Ze vond het een goed idee. Ook als het echter niet door kan gaan, kan ik mediteren. Als iemand goede meditaties weet die online te vinden zijn (niet in een app, want ik heb nog geen smartphone), hoor ik het graag.

3. Bewegen. Ik ben dol op yoga, sommige fitnessoefeningen en wandelen maar doe het eigenlijk veel te weinig. Eén van de andere ideeën die geopperd waren bij dagbesteding, is om meer beweging in te lassen. Ik hoop van harte dat dit doorgaat.

4. Af en toe toegeven aan een ongezonde gewoonte mag. Ik rook of drink niet, dus bij mij is dit vooral eten. Mijn man was voor de feestdagen van plan om gezonder te gaan eten. Mijn eetstoornis-stem protesteerde gelijk, want eten is één van mijn manieren om met mijn (negatieve) gevoelens om te gaan. Bovedien vind ik het gewoon enorm lekker. Gelukkig betekent gezonder eten in mijn mans ogen blijkbaar niet dat we nooit meer iets lekkers mogen, want van het weekend hadden we toch pizza.

5. Minder piekeren. Dit sluit eigenlijk mooi aan op punt 1. Ik wil proberen meer los te laten waar ik geen controle over heb i.p.v. erover te piekeren. Dit is geen “moeten”, want dat werkt niet maar het zou zo mooi zijn.

6. Aromatherapie, kruiden enz. Ik geloof niet heel sterk in aromatherapie of kruidengeneeskunde maar wel een beetje. Ondat het placebo-effect heel sterk kan zijn, kan dit me zeker helpen. Bovendien zijn kruidentheeën gewoon lekker en ruiken etherische oliën fijn. Ik wil me meer hierin gaan verdiepen.

7. Mezelf verzorgen. Ten eerste wil ik eraan werken om regelmatiger mijn tanden te poetsen (ja, dit vergeet ik echt heel vaak, oeps!). Ik wil echter ook aandacht besteden aan mijn lichaams- en gezichtsverzorging. Voor een deel omdat mijn vrij droge huid wel wat verzorging kan gebruiken maar ook omdat ik het gewoon heerlijk vind.

8. Schrijven. Ik bedoel hier niet eens zo zeer bloggen mee. Ik heb ook een dagboek en wil me daar meer op gaan richten.

9. Creatief bezig zijn. Naast schrijven vind ik nog wel meer creatieve uitlaatkleppen belangrijk. Zeep en verzorgingsproducten maken natuurlijk maar ik heb wel meer dingen gedaan en heb nog wel meer ideeën. Moet alleen wel oefenen met het kunnen omgaan met frustraties in het creatieve proces (en in het leven!).

10. Structuur. Het is voor mij vooral belangrijk dat ik een goed dag- en nachtritme aanhoud. Ik ben verder niet zo’n structopaat maar moet wel voldoende te doen hebben op een dag.

Ik hoop dat ik jullie ook geïnspireerd heb met deze ideeën. Heb jij nog andere ideeën om dit jaar je beste jaar tot nog toe te maken?

Dromen voor 2017

Wauw, het is alweer 2017! De tijd vliegt en gaat tegelijk tergend langzaam. Ik heb in december nauwelijks geblogd op dit blog. Ik merk namelijk, zoals al jaren, dat twee blogs tegelijk redelijk vaak updaten, niet echt werkt. Toch wil ik het niet opgeven. Ik ga ook niet weer een nieuwe blog starten omdat ik de laatste tijd over dit blog niet zo tevreden was. Dat heeft namelijk geen zin.

Als mijn eerste dagen van het jaar een indicatie zijn voor hoe het de rest van het jaar gaat, ben ik niet blij. Dat gold echter vorig jaar en het jaar daarvoor volgens mij ook. Ik ben gewoon niet zo in mijn hum tijdens en vlak na de feestdagen.

Dit jaar heb ik geen zin in goede voornemens waar ik me toch niet aan houd. Ik heb er echter wel zin in om een lijstje met doelen te maken. Ik noem ze alleen meer dromen, omdat dat minder verplichtend klinkt.

1. Bloggen. Ik hoop vooral dat ik dit blog ga blijven volhouden. In 2015 en 2016 startte ik om de paar maanden een nieuw Nederlandstalig blog, omdat ik dan weer niet vaak genoeg gepost had op de oude versie. Dat heeft, zoals ik zei, geen zin. Ik hoop dus dat ik aan het eind van het jaar nog steeds op AstridVanWoerkom.com blog. Ik heb eind 2016 ook mijn Engelstalige blog wat verwaarloosd. Laat ik me niet, zoals e jaren hiervoor, voornemen tweemaal per week te bloggen. Dat gaat me toch niet consequent lukken. Ik hoop dus gewoon ook dat ik beide blogs – deze en mijn Engelstalige – nog in de lucht heb aan het eind van het jaar.

2. Lezen. Ik was oorspronkelijk van plan aan een leeschallenge mee te doen in 2017 maar ik kon er geen vinden die niet te veel druk oplegde. Ik ga dus geen aantal boeken noemen wat ik moet lezen. Wel hoop ik veel interessant leesvoer te ontdekken. Dit zal vooral Engelstalig leesvoer zijn, vanwege mijn abonnement op Bookshare. Ik heb nog een best lange to-readlijst maar zal vast nog wel meer ontdekken.

3. Creatief. Ik hoop de zeephobby voort te zetten dit jaar. De laatste maanden is dit er wat bij ingeschoten. Nu ga ik sinds twee weken naar een andere dagbesteding op het terrein van de GGZ-instelling. Hier heb ik afgesproken onder andere met de zeephobby bezig te gaan. Mijn eerste twee zeepjes waren compleet mislukt, werkelijk nog slechter dan die uit juni. Ik geef echter niet op!

4. Geuren. Ik ben sinds een paar dagen lid van een superleuke groep op Facebook over geurkaarsen en waxmelts. Ik heb nu weer helemaal zin om allerlei waxmelts uit te proberen. Ga die dus binnenkort eens shoppen. Verder hoop ik nog veel beautyproducten te ontdekken. Ik wil ook eindelijk eens bij een parfumerie advies vragen over een geur die goed bij me zou passen. Ik heb namelijk maar één geurtje ooit geshopt en dat was geen succes.

5. Technologie. Dit jaar wordt het waarschijnlijk tijd voor een nieuwe computer. Het ding doet het nog maar begint al aardig kuren te vertonen. Ik ga me dus ergens dit jaar oriënteren op een andere en die vervolgens kopen. Ik hoop ook echt zo dat ik dit jaar training kan gaan volgen om een smartphone te leren gebruiken. Als dat lukt, wil ik ook dolgraag een smartphone.

6. Gezondheid. Ik hoop dat ik me de rest van het jaar lichamelijk en psychisch beter voel dan de eerste dagen van 2017. Ik hoop vooral dat ik van die eeuwige vermoeidheid af kom. Uiteraard moet ik nog altijd flink wat kilo’s kwijt, dus bij deze het verplichte voornemen om af te vallen. Zo, nou kan ik het voor de rest van het jaar weer vergeten tot ik in 2018 concludeer dat ik het niet gehaald heb. Nee, grapje maar ik merk dat ik hoog in de frustratie zit en dus wil gaan (vr)eten.

7. Weg uit de kliniek, potverdrie. Ik keek een paar dagen geleden naar mijn doelen voor 2016 en was er blijkbaar toen minder zeker van dat dit zou lukken dan ik dacht. Het is ook niet gelukt dus. Daarom stel ik me nu als keihard doel dat ik dit jaar opdonder uit de kliniek. Nou loopt mijn indicatie ook eind dit jaar af, dus als ik niet uit mezelf oprot, trapt men me er gewoon uit.

Geurendagboek #1

Zo’n twee weken geleden kocht ik een elektrische waxmeltbrander van de Xenos. Ik vind het tot nu toe een geweldig ding en brand er elke dag wel iets in. Vandaag deel ik met jullie welke geuren ik tot nu toe in mijn waxmeltbrander heb gedaan en wat ik ervan vind. Het idee voor deze post heb ik van Jessica J..

Geuren van de Xenos

Bij de waxmeltbrander zaten twee waxmelts in de geur “katoen”. Dit leek me van tevoren al geen fijne geur en hier heb ik gelijk in gekregen. Het is een vrij sterke geur van was die net uit de machine komt. Prima als je was fris ruikt maar dan ruik je dit ook niet op bij wijze van spreken een kilometer afstand.

Om aan het minimum bestelbedrag voor de webwinkel te komen, kocht ik nog wat waxmelts in de geur van passiebloem erbij. Ik had eigenlijk wel kunnen bedenken dat deze me niet zou bevallen, want als ik zeep maak, ben ik ook niet dol op bloemige geuren. Ik denk dat ik passiebloem in mijn gedachten linte aan passievrucht, wat ik wel een lekkere geur vind. De passiebloemwaxmelts zijn beter dan die met de geur van katoen maar nog niet echt mijn favoriet.

Yankee Candles waxmelts

Ik besloot na een paar dagen ook wat waxmelts van Yankee Candles te kopen. Ik kocht deze online bij My Candle Store. Ik koos voor vijf verschillende wax tarts: cappuccino truffle, vanilla cupcake, honey clementine, amber moon en black coconut. Drie ervan heb ik inmiddels gebrand.

De eerte tart die ik brandde, was de cappuccino truffle tart. Tjee, wat heb ik een spijt dat ik hem in zijn geheel in de waxmeltbrander heb gedaan en niet een stuk afgebroken heb. Dit is namelijk een verrukkelijke geur! Ik heb er wel drie dagen van genoten. Omdat ik hem echter niet afwisselde met een andere geur, was ik er na steeds een tijd branden wel aan gewend. Het is een mierzoete geur. De geuroten zijn koffie, chocolade, suiker en vanille. De chocoladegeur heb ik niet geroken en de koffiegeur komt pas na een tijd echt tot zijn recht. Ik vind de zoete geuren van suiker en vanille echt heerlijk.

Toen deze geur op was, ging ik over op black coconut. Ik moet eerlijk zeggen dat ik deze geur wat zoet vind voor kokos. Niet slecht natuurlijk, want zoals ik al zei, ben ik dol op zoete geuren. Het deed me echter niet zo duidelijk aan kokosnoot denken.

De laatste Yankee Candles geur die ik tot nu toe heb gebrand, is honey clementine. De geurnoten in deze waxmelt zijn sinaasappelschil en honing. Ik had mandarijn verwacht, dus vond ik de geur in het begin veel te zuur. Het is echt een geur waaraan ik moet wennen. De honing herken ik maar heel vaag.

Sommige geuren die ik tot nu toe gebrand heb, ruiken duidelijk anders dan ik verwacht had. Toch ben ik nog steeds erg blij met mijn waxmeltbrander. Vooral de Yankee Candles geuren bevallen me goed.

Heb jij wel eens een geurkaars of waxmelt van Yankee Candles gebrand?

Dankbaarheidslijstje #2

Het is alweer een tijd geleden dat ik een dankbaarheidslijstje heb gemaakt. Omdat ik de laatste tijd erg moe en somber ben, vind ik het toch belangrijk ook naar de positieve momenten te kijken. Hier dus weer wat dingen waar ik de laatste tijd dankbaar voor was.

  1. Lekkere geuren. Ik heb een AromaStream® aromaverstuiver. Die heb ik al heel lang, echt iets van vijf jaar of zo. Tot deze week stonden echter mijn etherische oliën willekeurig bij elkaar in een blik. Ik bestelde vorige week wat nieuwe oliën en besloot toen ook een doos te bestellen met vakjes om ze in te doen. Ik had er al één maar die is nu bestemd voor mijn geur- en kleurstoffen voor het zeep maken. Omdat ik mijn etherische oliën in deze doos op alfabetische volgorde kan ordenen, kan ik nu veel makkelijker bewuste geurcombinaties maken. Nu heb ik bijvoorbeeld ylang ylang, lavendel en marjolein in mijn verstuiver. Heerlijk!
  2. Douchen. Ik heb de afgelopen weken een aantal nieuwe doucheproducten gekocht. Douchen is echt ene plezier nu. Dat was het al maar elke keer dat ik nieuwe producten heb, wil ik ze dolgraag uitproberen.
  3. Knuffel. Drie weken terug trouwde mijn zus op Texel. Op de terugweg op de boot kocht mijn man een schapenknuffel voor me. Heel lief! Ik lig graag met deze knuffel in min armen op bed als ik moe ben.
  4. Sapjes. Vorige week is de leefstijltraining begonnen. Het is een aangepaste versie van Health4U, een programma om mensen die (door psychiatrische medicatie) risico lopen op het metaboolsyndroom, bewust te maken van een gezonde leefstijl. Health4U is bedacht door Eli Lilly, de fabrikant van onder andere het berucht dikmakende antipsychoticum Zyprexa. De leefstijltraining die ik volg, is minder uitgebreid en heeft ook praktijkdelen, zoals vandaag het maken van groente- en fruitsapjes. Ik vond het sapje met bleekselderij, wortel, appel en peer best wennen. Toch vind ik het leuk om dit te maken.
  5. Pepernoten. Om maar gelijk het gezonde en het ongezonde even in evenwicht te brengen, had ik vorige week een grote zak pepernoten. Heerlijk!
  6. Oma. Twee weken terug zijn mijn man en ik bij mijn oma op bezoek geweest. Ze is 92 en nog heel positief. Haar geheugen is een zeef maar gelukkig heeft ze geen andere cognitieve beperkingen of gedragsveranderingen. Het was gezellig om bij haar langs te gaan.
  7. KFC. Op de terugweg van mijn oma gingen mijn man en ik bij de KFC langs. Ik was daar nog nooit geweest. De burger die ik nam, was lekker!
  8. Sporten. Ik heb mijn draadloze koptelefoon naar Olburgen meegenomen, omdat ik er in Wolfheze weinig gebruik van maakte. Hij reikte namelijk net niet tot de fitnessapparatuur in de hal vanaf mijn kamer en ik had hem bedoeld om met muziek op te kunnen sporten. Yoga’en met een draadloze koptelefoon is ook niet heel handig en mijn luidsprekers staan ook in Olburgen. In Olburgen hebben we beneden een crosstrainer staan en het bereik van de zender van de koptelefoon is prima vanaf mijn kamer tot daar. Ik heb dus lekker gesport. Nu nog één van mijn yogamatten meenemen.

Waar ben jij de afgelopen tijd dankbaar voor geweest?

Mijn favoriete vakantie: International Computer Camp #30DayBlogChallengeNL

Alweer een paar dagen neit geblogd. Ik heb nog een paar blgposts in de maak maar daar moet ik nog het één en ander voor doen. Zo wil ik nog steeds schrijven over de producten die ik een paar weken terug bj The Body Shop kocht en wil ik een paar DIY huidverzorgingsproducten posten. Vandaag echter weer eens een post in de #30DayBlogChallengeNL. Deze keer schrijf ik over mijn favoriete vakantie.

Vroeger gingen mijn ouders, zusje en ik altijd naar Vlieland op vakantie. Dit was, zeker de laatste jaren dat we gingen, nogal een wisselend avontuur. In 2000 besloot ik voor de verandering op kamp te gaan: vier weken naar Rusland nog wel. Dit was geen succes. Hierover zal ik misschien nog wel eens bloggen maar nu niet.

Omdat dit zo’n negatieve ervaring was, was ik bang om weer op kamp te gaan. Toen ik twee jar later echter hoorde van het International Camp on Communications and Computers (ICC), wat toen nog gewoon International Computer Camp heette, wilde ik er dolgraag heen. Ik had in 1998 mijn eerste laptop gekregen en in 2002 kreeg ik internettoegang. Ik weet niet of ik al internet had toen ik van het ICC hoorde maar ik was in elk geval al gek op computers. De computer opende voor mij echt een wereld. Nou zal dat voor veel mensen zo zijn geweest maar voor mij als blinde was het nog eens een extra communicatiemogelijkheid. Niet meer klooien met een brailleschrijfmachine terwijl niemand in mijn familie goed Braille kon.

Bovendien was het ICC een kamp speciaal voor blinde en slechtziende jongeren. Het kamp in Rusland waar ik heen was geweest, was officieel ook voor visueel beperkte jongeren maar in de praktijk was ik de enige van de Nederlandse groep. Het leek me heel speciaal om met andere blinde en slechtziende jongeren te kunnen communiceren en onze interesse voor technologie te delen. Ik zat in die tijd nogal met mezelf en mijn handicap in de knoei.

International Computer Camp 2002

Gelukkig werd ik geaccepteerd en ik heb in 2002 een geweldige week in Engeland gehad. We verbleven in Loughborough in de East Midlands. Dit betekende ook een uitstapje naar een museum over de kolenindustrie in de West Midlands. We gingen ook boogschieten. Heel bijzonder voor een blinde.

Daarnaast waren er verschillende workshops op het gebied van computers. Ik deed bijvoorbeeld mee aan een workshop advanced word processing (Microsoft Word voor gevorderden). Ook heb ik toen de toegankelijke computerspellen ontdekt. Veel waren nog oude interactive-fiction spellen uit de jaren ’80 en ’90 maar het was toch leuk. Ik heb later nog wel meer toegankelijke spellen ontdekt. Daarnaast deed ik mee aan workshops over internet relay chat *IRC) en audiobewerking. Ook een leuke niet computergerelateerde workshop was een kookworkshop waar we Griekse lamsschotel maakten.

Ik deed naast de workshops mee aan het vervaardigen van de kampkrant. Dit vond ik heel leuk, aangezien ik zo mijn Engels en schrijfvaardigheid kon oefenen.

Het belangrijkste was echter het contact met de mededeelnemers en begeleiders. Het was heel bijzonder. Ik heb door dit kamp echt stappengezet om mijn handicap te accepteren.

International Computer Cap 2003

in 2003 ging ik nog een keer naar het ICC, dit keer in Zwitserland. Dit was ook een erg mooie ervaring. De exrcusie was dit keer een wandeling door de bergen.

Op dit kamp deed ik mee aan een workshop over studeren. De workshopleider werkte op de universiteit van Karlsruhe en was echt inspirerend. Hij was zelf niet blind maar deed wel zijn best naar de mogelijkheden van studeren met een handicap te kijken in plaats van naar de onmogelijkheden. Zo had hij het over een slechtziende student die graag biologie wou volgen. Vond de uni in eerste instantie geen goed idee maar dankzij goede hulp en zijn eigen inzet is het diegene toch gelukt. Ik herinner me dat we tijdens deze workshop enorm hard moesten lachen. “Laughing therapy,” werd daar voor mij werkelijkheid.

Het mooie aan deze vakantie was dus niet zozeer het recreatieve aspect maar het leeraspect. Ik zou dolgraag nog eens naar iets als het ICC willen maar helaas ben ik te oud. 🙁

Mijn (t)huis #30DayBlogChallengeNL

Tjonge, alweer meer dan een week niet geblogd. Ik ben ook niet echt geïnspireerd op het moment. Heb wel zin om te schrijven maar weet niet waarover. Ik keek dus weer eens in de onderwerpenlijst voor de #30DayBlogChallengeNL. Eén van de onderwerpen waar ik het nog niet over gehad heb, is over mijn (t)huis. Je ziet, ik behandel de onderwerpen totaal niet op volgorde, want ik wil nog over een aantal onderwerpen lager op de lijst ook schrijven. Maar nu even niet.

Zoals mensen die mij kennen zullen weten, heb ik twee plekken waar ik regelmatig verblijf: het huis van mijn man en mij in Olburgen (gemeente Bronckhorst) en de instelling in Wolfheze. Eerlijk gezegd voel ik me nog steeds meer thuis in Wolfheze, ook na ruim negen maanden in ons nieuwe huis. We zijn eind vorig jaar vanuit een flat in Doorwerth naar Olburgen verhuisd. Vandaar ook dat ik in Wolfheze, wat niet bepaald de regio van Olburgen is, verblijf. Sinds ik in Olburgen een eigen werkkamer heb, voel ik me wel beter maar ik kan nog moeilijk wennen.

In Wolfheze heb ik een eigen zit-/slaapkamer waar ook mijn bureau, waar ik nu achter zit te typen, staat. Verder staat er een bed, kast, tafel waar ooit een tv op stond, stoel en een nachtkastje. De tv die ooit op de tafel stond, is door een stichting aan de instelling voor de cliënten ter beschikking gesteld. Ik kijk echter bijna nooit tv en had de tafel nodig voor mijn hobbyspullen.

Naast een eigen slaapkamer hebben we gezamenlijke ruimtes op de afdeling. We hebben een huiskamer met keuken en badkamers in de slaapgang. De huiskamer, keuken en badkamers delen we met zijn elven. Helemaal vooraan is een hal voor zowel mijn groep als de andere groep die in ons gebouw zich bevindt. Daar zijn ook de kantoren van de verpleging. Lekker handig maar niet heus, want de verpleging hoort zo nooit wat er in de huiskamer (“op de groep”) gebeurt.

In Olburgen hebben mijn man en ik een ééngezinswoning met voor- en achtertuin. De voortuin is voornamelijk nuttig als parkeerplaats voor mijn man zijn auto. In de achtertuin hebben we fruitbomen, een hoekje wat ooit als mijn kruidentuin was bedoeld, zitplekken en de schuur. Mijn man noemt de schuur soms voor de grap zijn mancave. (Ik neem aan dat hij het althans voor de grap zo noemt, want hij heeft een hekel aan dat soort moderne taal.) Hij komt inderdaad veel vaker in de schuur en de tuin in het algemeen dan ik.

Op de begane grond hebben we een woonkamer, gang, wc en keuken. In de keuken kunnen we ons helaas niet met zijn tweeën tegelijk met het koken bezighouden, want ik loop dan constant in de weg.

Boven hebben we een slaapkamer, kleine badkamer en allebei een werkkamer. Ik heb de grootste werkkamer, die ruim tweemaal zo groot is als de miniwerkkamer van mijn man. In mijn werkkamer staat tot nu toe alleen een bureau. O ja, ook nog een kattentunnel voor onze kat Barry, die hier nooit gebruik van maakt volgens mij. Er moet nog een kast en eventueel een luie stoel komen. Overigens is het bureau in mijn kamer in Wolfheze, in tegenstelling tot de rest van de inrichting, ook van mijzelf. Wat ik hiermee ga doen, weet ik nog niet. Ik vind het wel een heel fijn bureau, dus wegdoen sowieso niet.

Als laaste hebben we nog een zolder. Daar kom ik echter nooit. Er staat volgens mij alleen maar rommel en water en een kattenbak voor Barry. KUnnen we hem op de zolder opsluiten als we de ramen open willen zetten. Barry heeft namelijk de neiging uit het raam te springen.

Ik zou het heel leuk vinden als jullie ook jullie (t)huis zouden beschrijven. Hoe ziet jouw kamer of huis eruit?

Dankbaarheidslijstje #1

Het is donderdag, een dag die veel Engelstalige bloggers als dankbaarheidsdag (Thankful Thursday) gebruiken. Ik doe dit dus ook maar, want Dankbare Donderdag allitereert ook. Ik beloof echter niet dat ik hier een wekelijks terugkerend onderwerp van maak, want dat kan ik toch niet nakomen. Hier wat dingen waar ik de afgelopen tijd dankbaar voor ben.

  1. Veel snacken. Niet gezond maar wel lekker. Ik heb de afgelopen week wel iets te vaak patat op. Zo had de seniorverpleegkundige van mijn afdeling zondag voor ons friet gebakken. Heerlijk met allerlei snacks erbij. Normaal doet ze dat meestal op zaterdag. Niet elke week hoor maar zo eens in de maand. Op zaterdag ben ik echter altijd thuis. Leuk dus dat ze een keer op zondag de frituur aanzwengelde.
  2. Afspreken met mijn man. Mijn man kwam gisteren naar mij toe op de afdeling. Ik was toen bij dagbesteding, dus hij dacht dat ik niet meer kwam en vertrok. Gelukkig kwam hij na wat telefonisch overleg weer terug. We zijn naar de Mac (ja, ook niet gezond maar wel lekker) en naar Kroonenburg geweest.
  3. Shoppen. Ja, een primeur: ik ben eindelijk een keer in de Rituals geweest. Ik heb de doucheproudcten die ik daar gekocht heb, nog niet uitgeprobeerd maar dat gaat snel gebeuren. Nu nog een keer naar Lush, haha. Ik shop echter veel liever online. Hoeft mijn man tenminste niet alle producten op te noemen (wat hij natuurlijk niet doet). In plaats daarvan kan ik dan gewoon zelf lekker het hele assortiment doorkijken zonder dat iemand (mijn man of een medewerker) vraagt wat ik precies zoek. Mijn man ergerde zich behoorlijk aan de overdreven klantvriendelijkheid van het personeel. Moet trouwens wel nog steeds mijn waardebon van The Body Shop opmaken die ik via de rentepuntenwinkel van de ING heb gekocht. Die kan je helaas niet online inwisselen.
  4. Dagbesteding. Er zijn sinds deze week twee stagiaires bij de interne dagbesteding van mijn afdeling. Dat betekent dat er nu dus meer begeleiding is. Ik heb van de week bij dagbesteding met hulp een bodylotion gemaakt. Helaas was hij niet gelukt maar ik geef niet op.
  5. Lezen. Ik heb het boek Do No Harm van Henry Marsh gekocht. Dit is een bundel verhalen van een neurochirurg. Ik ben dol op verhalen van dokters en neurochirurgie is wel een heel erg interessant specialisme.
  6. Komkommer. De psychiater heeft blijkbaar een moestuin, want ze had zelfgekweekte komkommer, courgette en uit de kluiten gewassen romatomaat meegenomen en bij de dagbestedng neergelegd. Ik nam dus lekker wat komkommer. Gezond en lekker.
  7. Wandelen. Ik heb de afgelopen week veel gewandeld. Vandaag alleen al drie keer. Eén keer was wel om lekkers te halen, dus ik heb totaal niet de illusie dat ik al het snacken heb gecompenseerd. Het was echter wel fijn.
  8. Het weer. Het is heerlijk! We hebben natuurlijk een flutzomer gehad maar dit maakt het toch nog een beetje goed. Van mij mag het tot en met oktober zo blijven. Nou ja, iets koeler mag ook.

Waar ben jij dankbaar voor?

Mijn ochtendroutine

Vanochtend schreef Tara over haar ochtendroutine voor school. Ik vind dit wel een leuk onderwerp om over te schrijven. Misschien is ’s avonds hier een beetje een gek tijdstip voor maar ik schrijf nou eenmaal graag ’s avonds.

Door-de-weeks sta ik vaak tussen zeven uur en halfacht op. Ik heb meestal geen echte verplichtingen zoals school. Ja, ik heb mijn dagbesteding maar dit is inloop. Toch probeer ik er voor halfnegen uit te zijn. Ik douche door-de-weeks altijd ’s avonds, dus ’s ochtends hoef ik dit niet meer te doen. Meestal kijk ik als eerste even op mijn computer. Dit komt niet verder dan kijken hoe laat het is, want ik heb een überslecht tijdsbesef en geen klok of wekker buiten die van mijn compuer om. Het is me wel eens gebeurd dat ik dacht dat het al zeven uur was, omdat ik medepatiënten op de gang hoorde, en dat het dan pas halféén of zo was en die medepatiënten gewoon lichtelijk aan het nachtbraken waren.

Als ik besloten heb dat het een mooie tijd is om op te staan, kleed ik me aan en borstel mijn haar. Soms kijk ik nog op internet wat voor weer het wordt, want zeker in de lente/zomer weet je dat nooit. Ik kon vroeger echt in een trui lopen als het dertig graden was. Nu lukt het me aardig me op het weer te kleden.

Ik neem mijn medicijnen met water bij de wastafel in. Ik krijg ’s avonds altijd al mijn medicijnen voor de volgende ochtend. Toen ik mijn medicatie nog niet in eigen beheer had, kwam de verpleging dit vaak ’s ochtends rond halfnegen brengen.

Vervolgens ga ik naar de huiskamer, waar ik een kop koffie drink. Meestal is er wel een medepatiënt die eerder op is dan ik en die alvast koffie heeft gezet. Als ik trek heb en het is nog geen acht uur, neem ik een cracker. Om acht uur komt de verpleging meestal naar de huiskamer en helpen ze me met ontbijt (yoghurt met muesli) klaarmaken.

Meestal ga ik na het ontbijt even achter de laptop. Ik check mijn E-mail, Facebook en mijn feedreader voor nieuwe blogposts. Ik poets ook (als ik eraan denk, wat niet altijd zo is) mijn tanden. Om negen uur begint de dagbesteding.

In het weekend ziet mijn routine er vaak anders uit. Om te beignnen douche ik dan ’s ochtends. Mijn man staat meestal eerdeer op dan ik. Ik sta op als hij klaar is met douchen en ga dan zelf douchen. Vervolgens kleed ik me aan en ga naar beneden. Daar neem ik mijn medicijnen en een kop koffie. Ik geef ook meestal de kat te eten. Vervolgens ontbijten mijn man en ik samen. Ontbijt bestaat in het weekend soms uit yoghurt met cruesli maar ook vaak uit broodjes. Na het ontbijt ga ik achter de laptop en poets na een tijdje mijn tanden. Mijn schoonvader is tandarts, dus mijn man heeft een geweldige tandenpoetsroutine. Hij herinnert me er dus meestal aan als ik vergeet mijn tanden te poetsen. Meestal loopt het al tegen de middag als ik mijn weekendse ochtendroutine heb voltooid.

Hoe ziet jouw ochtendroutine eruit?

99 dingen die ik leuk vind #30DayBlogChallengeNL

Maris van Hare Maristeit bedacht vorige week de #30DayBlogChallengeNL. Het is een lijst met 30 onderwerpen waarover je mag bloggen. Verder zijn er geen regels. Je hoeft dus niet elke dag te bloggen of over elk onderwerp te schrijven. Ik vond de eerste onderwerpen niet zo inspirerend. Er stond er echter ook één tussen waarbij je moet schrijven over dingen waar je blij van wordt.

Ik ben van nature best wel een pessimist. Voor mijn Engestalige blog probeerde ik ooit 50 dingen waar ik dankbaar voor ben te bedenken en het lukte me niet. Ooit heb ik wel een lijst van 50 dingen gemaakt waar ik vrolijk van word. Ik schreef op één van mijn eerdere versies van mijn Nederlandstalige blog toen een lijst met 99 dingen die ik leuk (of lekker) vind. Omdat ik te lui ben om het wiel opnieuw uit te vinden, bekijk ik deze lijst opnieuw. Sommige items zijn nieuw maar andere houd ik oals ze waren. Mijn man stat niet in het lijstje, want hij is geen ding.

  1. Koffie.
  2. Kruidenthee.
  3. Zoete drop.
  4. Huidverzorgingsproducten.
  5. Lippenbalsem
  6. Mijn winterse geurolieset die ik drie jaar geleden bij de Lidl kocht.
  7. Mijn AromaStream® olieverstuiver.
  8. The Body Shop.
  9. Drogisterij.net en andere online winkels voor verzorgingsproducten.
  10. Rondneuzen in hobbywebwinkels.
  11. Luisterboeken van de blindenbieb.
  12. eBooks.
  13. Bookshare, de Amerikaanse boekensite voor mensen met een leeshandicap.
  14. Facebook.
  15. Twitter, al ben ik er lang niet zo actief meer.
  16. Bloggen.
  17. Gietzeep en andere verzorgingsproducten maken.
  18. Zelfgemaakte smoothies. Helaas heb ik in enkel jaren tijd al drie blenders versleten en heb ik nu geen zin om geld aan een nieuwe uit te geven.
  19. Douchen of natuurlijk in bad gaan. In ons huis is natuurlijk geen bad (in onze oude flat ook niet) maar op de afdeling wel.
  20. Gezichtsmaskertjes.
  21. Gedichten schrijven (niet voor andermans ogen bestemd meestal).
  22. Amerkaanse liedjes van Sesamstraat.
  23. Countrymuziek.
  24. Muziek van Tom Lehrer. Die liedjes blijven grappig.
  25. Gedroogd fruit. Ik weet dat er minstens 50% suiker in zit maar houd mezelf toch voor dat het beter is dan snoep.
  26. Wandelen.
  27. Yoga.
  28. Fitness (soms).
  29. Zwemmen.
  30. Koken (met hulp).
  31. In de tuin zitten.
  32. Knuffelen met Barry, onze kat.
  33. Friet, vooral als de seniorverpleegkundige het bakt.
  34. Beeldende therapie.
  35. Sandalen dragen.
  36. Mooi lente- of zomerweer.
  37. Sinterklaas.
  38. Liedjes van Kinderen voor kinderen..
  39. Etherische oliën, zowel voor in de aromaverstuiver die ik al noemde als om zelf beautyproducten mee te maken.
  40. Warme chocolademelk.
  41. IJsthee.
  42. Op bed liggen.
  43. Mijn knuffels. Ik slaap er niet meer speciaal mee maar vind ze wel leuk.
  44. Nieuwe dingen leren via gratis online cursussen en zo (bv. FutureLearn).
  45. Dagdromen.
  46. Het gezang van vogels.
  47. Mindfulnessoefeningen.
  48. Lezen over natuurlijke gezondheid en natuurlijk leven, zelfs al doe ik er niks mee.
  49. Naar de kerk gaan.
  50. Devotionals en bijbelstudies lezen.
  51. Christelijke muziek.
  52. Voor mijn innerlijke kind(eren) zorgen.
  53. Kaarten en kleine cadeautjes krijgen van mensen die ik via internet ken.
  54. Online vrienden in real life ontmoeten.
  55. Uit eten gaan. Mijn favoriete restaurant was altijd De Dromaai in NIjmegen. Daar ben ik echter al zo’n twee jaar niet meer geweest.
  56. Mijn ouders hun verhalen over het leven op het Groningse platteland. Hopelijk wordt ons leven in de Achterhoek net zo leuk.
  57. Mijn verjaardag.
  58. Als iemand me helpt me op te maken.
  59. Witte chocolade.
  60. Kaartspelletjes, vooral pesten.
  61. Pim-pam-petten, vooral via de app op mijn man zijn smartphone.
  62. Naar concerten gaan met mijn familie.
  63. Muziek in dialect, bv. Normaal, Mooi wark, etc.
  64. Croissants. Op vrijdag ging ik vaak naar het minimarktje (twee of drie kramen) hier in Wolfheze om ze te kopen. Helaas is bij de dagbesteding nu op vrijdag er nog maar één begeleider, dus kan het niet meer.
  65. Kibbeling. Helaas geen viskraam hier.
  66. Pannenkoeken en vooral American pancakes.
  67. Vrouwenbladen zoals de Margriet en Libelle.
  68. Autobiografieën.
  69. Kinder- en jeugdboeken.
  70. Non-fictie.
  71. Zelfgebakken appeltaart.
  72. Medische series en programma’s op tv.
  73. Documentaires.
  74. Domino’s pizza.
  75. Harpmuziek.
  76. Kabelbanen. Toen we twee jaar terug in het Schwarzwald op vakantie waren, zijn we ermee een berg op en af gegaan. In Keulen is er één over de Rijn.
  77. Vanille, zowel de smaak als de geur.
  78. Barbecuën.
  79. Gourmetten.
  80. Dansen. Nou ja, eigenlijk is het meer hopsen op muziek.
  81. Herfsttafels en andere soorten decoratietafels.
  82. Zwarte kleding.
  83. De geur (en smaak) van versgebakken brood.
  84. Spotify.
  85. BlogLovin’. Ik gebruik standaard een betaalde feedreader maar vind BlogLovin’ wel heel leuk om nieuwe blogs te ontdekken.
  86. Podcasts.
  87. Oliebollen. Alleen niet die van mijn afdeling. Het is hier traditie om oliebollen te bakken en verkopen met oud-en-nieuw maar ze zijn duur en niet bijzonder lekker.
  88. Nagellak. Jammer dat ik nagels bijt en het er dus zo gauw lelijk uitziet.
  89. Forums.
  90. Chatten.
  91. Paarden verzorgen.
  92. Cupcakes versieren.
  93. Lekkere parfums. Ik heb er zelf maar één (of twee al sje de cocnut eau de toilette van The Body Shop meetelt), watn ze zijn zo duur.
  94. Het geluid van walvissen. MIjn man moet me er echter niet meer vervelen als ik geen zin heb in geluid.
  95. Programma’s als Wegmisbruikers en Blik op de weg.
  96. Lezen over interessante medische casussen.
  97. Een voetenbad nemen.
  98. Bananen.
  99. Lijstjes maken. Duh!

Yes, gelukt! Ik word gelijk blij van het schrijven van deze lijst. Waar word jij blij van?

Plekken waarheen ik tot nu toe op reis ben geweest

Tjonge, het is alweer anderhalve week geleden dat i iets gepost heb. Ik ben echt vol in de zeepmakerij gedoken en vergeet dan dat ik ook nog een blog heb. Het is deze maand echter National Journal Writing Month. Dit is niets officieels hoor en januari, april en oktober zij het ook. Gewoon een excuus om veel te schrijven. En wat doe ik? Enfin. Het eerste idee voor een stukje schrijfwerk, wat dus alweer twee weken geleden werd gepost, is om een lijst te maken van steden waar je op vakantie bent geweest (of ten minste één nacht hebt doorgebracht). Ik ga hem iets veranderen en ga dus schrijven over de plekken in het algemeen, dus niet alleen steden, waar ik naartoe gereisd ben. Ik moet er wel bij zeggen dat ik totaal geen reisliefhebber ben.

  1. Vlieland. Gingen mijn ouders, zus en ik toen ik jong was een aantal keer naartoe. Ik vond het heerlijk tot ik niet meer genoeg zag om me zelfstandig over de camping te bewegen. Toen was de lol er voor ons hele gezin snel vanaf.
  2. Rusland. In 2000 ging ik met de Janusz Korczak Stichting een kleine vier weken naar een zomerkamp in Rusland. Het was officieel bedoeld voor blinden en jongeren die konden zien maar ik was de enige blinde. Ik was ook de jongste van de Nederlandse groep. Het hele avontuur werd een ramp, want ik wist niet hoe ik moest reageren en werd snel gefrustreerd. De andere jongeren kotsten me echt uit. Ik wilde toch per se het jaar erop weer maar dit werd door de andere jongeren, die in de trandite van Janusz Korczak mochten meebeslissen, voorkomen.
  3. Parijs. Hier ging ik in 2001 met mijn oma, zus, nicht en een vriendin van mijn oma heen. IK had ook hier best wel moeite me aan te passen, dus het was niet super.
  4. Loughborough, Engeland. Hier ging ik in 2002 naartoe op computerkamp. Dit kamp werd georganiseerd door verschillende blindenorganisaties in Europa en er kwamen dus jongeren uit hallerlei landen. Ik was van tevoren nogal bang dat het weer zo zou gaan als het kamp in Rusland maar het viel enorm mee. Ik heb hier echt een geweldige week gehad.
  5. Berlijn. In 2002 ging ik hier met mijn ouders en zus heen. Ik kan me er vooral mijn hysterische buien van herinneren. Niet echt een succes dit.
  6. Zollikofen, Zwitserland. Het computerkamp van 2003 vond hier plaats. Dit was een iets minder leuke ervaring dan in Loughborough maar nog steeds wel heel leuk.
  7. Rome. Hier ging in de vijfde klas met school heen. Tja, je zit op een gymnasium of niet. Mijn mentor ging speciaal mee om mij te begeleiden. Toch was het erg lastig. Op de laatste dag had ik geen zin meer in een niet-verplichte excursie maar dacht dat mijn mentor het zou pushen. Niet dus: hij was enorm blij dat ik er ook geen zin in had.
  8. La Rochette, Luxemburg. Dit was mijn eerste korte vakantie (twee nachten) met mijn man, die toen nog mijn vriend was. Hij had me hier eigenlijk ten huwelijk willen vragen maar durfde toen niet, uit angst dat ik “Nee” zou zeggen en we in Luxemburg ruzie kregen. Van deze reis herinner ik me vooral de busritten door de bergen, wat heel gaaf maar ook eng was, omdat de chauffeur nogal lomp reed. Ook herinner ik me onze eindeloze zoektocht naar de jeugdherberg de eerste dag, omdat een Britse voetreflexzonetherapeut ons verkeerd had voorgelicht over de route van de bus.
  9. Hinsbeck, Duitsland. Dit was onze tweede korte vakantie samen in de zomer van 2010. Ook deze keer moesten mijn man en ik een heel eidn lopen naar de jeugdherberg en werden uiteindelijk door een automobilist afgezet. Ik herinner me verder vooral de tomaten, die erg lekker waren.
  10. Zug, Zwitserland. Hier gingen mijn man en ik op uitgestelde huwelijksreis naartoe in de zomer van 2012. We zaten in een echt hotel dit keer. Zug is een überrijke stad, dus je zag overal Ferrari’s. De pizza’s die we daar aten, waren echter lekker en niet extreem duur. Mijn man heeft daar in de bergen wel omgerekend zo’n 30 euro voor een lunch betaald, terwijl ik het kindermenu nam.
  11. Het Sauerland. Hier gingen mijn man en ik in een halve impuls heen op een weekendtrip in de zomer van 2014. We reden erheen in onze versleten Kia Sephia uit 1995. Ik weet niet meer of het hier was of in Zug dat ik de lol van gondelbanen ontdekte.
  12. Het Schwarzwald. In september 2014 gingen mijn man en ik hierheen om ons driejarig huwelijk te vieren. Er was daar een zwembad met een extra verwarmd gedeelte met massagebubbels en een golfslagbad. Ik vond het geweldig! Mijn man had door dit zwembad en de lange autorit (niet meer in de Sephia) een week rugpijn. Op de terugweg stopten we in Keulen voor een gondelbaan over de Rijn.

Mijn favoriete vakanties tot nu toe zijn het computerkamp in Loughborough en de vakantie met mijn man in het Schwarzwald. Wat was jouw favoriete reis tot nu toe?