Mythes over emoties

Sinds ongeveer anderhalve maand volg ik dialectische gedragstherapie. Dit is een training om met trekken van borderline, zoals heftige en snel wisselende emoties, om te gaan. Veel mensen – niet alleen mensen met borderline trouwens – hebben het idee dat negatieve emoties er niet mogen zijn. Ze stoppen ze daarom weg of proberen ze op te lossen door middel van destructief gedrag.

De training begint met enkele hoofdstukken mindfulness, waarbij je leert in je “wijze geest” te komen. Die vond ik vrij moeilijk. Vooral over hoofdstuk 2, waarin je de vaardigheden leert om je emoties en verstand te integreren, deed ik lang.

Vervolgens komen er hoofdstukken over emotieregulatie. Ik ben nu net bezig aan het eerste hoofdstuk over deze vaardigheid. In dit hoofdstuk leer je over mythes die je kunt hebben over emoties. Een mythe is een hardnekkige overtuiging die misschien in het verleden betekenis heeeft gehad maar die niet klopt. Vandaag bespreek ik de mythes over emoties die worden genoemd.

1. Er is een JUISTE manier van voelen in ELKE situatie. Dit vond ik een lastige, omdat je bij emotieregulatievaardigheden ook leert om “tegengedrag” te vertonen, oftewel precies het omgekeerde te doen van wat de emotie je ingeeft. Als er dan geen juiste manier van voelen is, is er duidelijk wel een verkeerde manier van voelen. Het is echter niet zo dat je emoties moet ontkennen door tegengedrag. Dat je bijvoorbeeld moet gaan lachen als je verdrietig bent. Eerder moet je het omgekeerde doen van wat je door de emotie geneigd bent te doen, zoals bijvoorbeeld als je door verdriet jezelf wilt terugtrekken, juist actief mensen opzoeken.

2. Anderen laten weten dat ik mij slecht voel, is zwak. Dit vond ik ook een lastige, want ik ben vaak wel geneigd op de één of andere manier te laten merken dat ik me slecht voel. oet ik dan dus, onder het mom van tegengedrag, het niet laten merken? Er zjn echter verschillende manieren van het laten merken dat je je slecht voelt, dus daar zit waarschijnlijk de krux.

3. Negatieve gevoelens zijn slecht en destructief. Deze vond ik vrij makkelijk. Het is niet het gevoel maar wat je ermee doet, wat destructief kan zijn.

4. Emotioneel zijn betekent de controle verliezen. Dit dacht ik eerst ook maar de psycholoog die mijn second opinion over mijn autisme deed, zei dat je niet overspoeld kan worden door emoties. Het is eerder je reactie hierop, dus je gedachte dat deze emotie slecht is, die je kan overspoelen.

5. Sommige emoties zijn maar stom. Alle emoties zijn waardevol. Ze kunnen je informatie geven en motiveren maar het is wat je hiermee doet, wat het verschil maakt.

6. Emoties kunnen zomaar, zonder reden, opkomen. Meestal weet ik inderdaad niet waarom ik me slecht voel. Als ik er dan meer bij stil sta, is er wel een reden voor, ook al is dit bijvoorbeeld dat ik het koud heb.

7. Alle pijnlijke emoties zijn het gevolg van slecht gedrag. Dit vond ik een rare, want waarom zou een emotie het gevolg zijn van gedrag? Dit is natuurlijk deels wel zo, in de zin dat emoties niet zomaar opkomen. Maar pijnlijke emoties zijn niet goed of slecht, dus hun aanleiding is ook niet goed of slecht.

8. Als anderen mijn gevoelens niet goedkeuren, moet ik me waarschijnlijk zo niet voelen. Wat anderen van mijn emoties vinden, is hun zaak. Emoties zijn niet goed of slecht ongeacht wat een ander (of jij zelf) ervan vindt. Het is gedrag wat effectief of minder effectief is.

9. Pijnlijke emoties zijn eigenlijk niet belangrijk en moeten genegeerd worden. Net als bij de eerste mythe vond ik deze lastig. Er staat in de inleiding bij emotieregulatievaardigheden in mijn boek dat je negatieve gevoelens niet hoeft te ontkennen maar ook niet hoeft te omarmen. Betekent dat dan niet dat je ze negeert? Ik heb deze nog niet besproken in de training, dus weet het antwoord eigenlijk nog niet.

Welke mythes over emoties herken jij?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *