Maandelijks archief: april 2017

Misverstanden over prikkelverwerking

Een paar dagen geleden schreef Mantelmama een interessante post over slaapproblemen door overprikkeling. Zij gaat er in haar post vanuit dat veel mensen (ouders) een redelijke algemene kennis hebben over prikkelverwerking en overprikkeling. Ik hoop dat ouders van kinderen met prikkelverwerkingsstoornissen hier inmiddels aardig wat kennis over hebben. Zelf kom ik echter nog veel misverstanden tegen. Vandaag deel ik er een aantal.

1. Prikkelverwerkingsstoornissen zijn een kinderziekte. Omdat er tegenwoordig steeds meer kinderen gediagnosticeerd worden met ontwikkelingsstoornissen waarbij prikkelverwerking een rol speelt, zoals autisme en ADHD, denken mensen dat volwassenen hier geen last van kunnen hebben. Mis! Autisme, ADHD enz. gaan ten eerste niet over als een kind opgroeit. Ten tweede zijn er ook oorzaken van prikkelverwerkingsproblemen die op latere leeftijd optreden, zoals niet-aangeboren hersenletsel.

2. Prikkelverwerkingsproblemen zijn aanstelleritis. Was dat maar waar! Mensen zonder prikkelverwerkngsproblemen kunnen zich helaas moeilijk voorstellen hoe het is om constant overweldigd te worden. Omdat prikkelverweringsproblemen zich vaak uiten als gedragsprobleen, denken mensen dat het kind (of de volwassene) gewoon eens moet leren dat niet de hele wereld zich aan hem kan aanpassen. Dat is natuurlijk wel zo maar dat moet ieder kind leren, want jonge kinderen zijn van nature best egocentrisch. Overprikkeling is een serieus probleem. Hoewel een persoon hiermee kan leren omgaan, passen veel oudere kinderen en volwassenen met prikkelverwerkingsproblemen zich al heel veel aan. Dan mogen ze best verwachten dat er soms rekenig met ze gehouden wordt. Net alss een ernstige fysieke overgevoeligheid/allergie voor bijvoorbeeld een bepaald voedingsmiddel, is het lijden echt. Oké, je gaat niet dood aan overprikkeling en wel aan een ernstige allergische reactie maar je functioneren wordt wel ernstig beperkt als je overprikkeld bent.

3. Overprikkeling is angst, dus exposure (de persoon toch blootstellen aan de vermeden stimulus) werkt. Ten eerste is er nog niet voldoende bewijs dat exposure werkt bij prikkelverwerkingsproblemen. Ten tweede, voor zover als het wel zou kunnen werken, wordt het vaak verkeerd toegepast. Ik krijg vaak te horen dat ik gewoon moet doorzetten en dat dan mijn “angst” voor bepaalde prikkels overgaat. Exposure bij angststoornissen gebeurt normaal gesproken heel geleidelijk onder begeleiding van een getrainde therapeut. Dan kun je, zelfs al zou het hier om een angst gaan, niet verwachten dat een niet-getrainde professional of ouder dit goed kan toepassen.

Sensorische integratietherapie maakt wel gebruik van het blootstellen aan bepaalde prikkels. Dit gebeurt echter in een gestructureerde, veilige omgeving en onder begeleidng van een speciaal opgeleide ergotherapeut. Ook een “sensorisch dieet” gebruikt prikkels maar daarbij gaat het om prikkels en activiteiten die de persoon kunnen helpen zich beter voelen.

4. Alle mensen met prikkelvewerkingsproblemen zijn snel overprikkeld. Omdat overprikkeling vaak het best te herkennen is, wordt onderprikkeling nog wel eens genegeerd of als iets anders afgedaan, zoals hyperactiviteit of “gewone” verveling. Het wordt ook vaak niet herkend dat mensen zowel last kunnen hebben van over- als onderprikkeling. Dit kan zelfs in hetzelfde zintuig het geval zijn. Sommige mensen hebben een hekel aan lichte aanraking maar vinden het heerlijk om stevig geknuffeld te worden bijvoorbeeld.

5. Je kunt altijd zien of een persoon last heeft van prikkels. Zoals Mantelmama schrijft, zijn er mensen die hun overprikkeling uiten maar ook mensen bij wie dit er later pas uitkomt, bijvoorbeeld als ze moeten slapen. Ook veel mensen die soms hun problemen met prikkels uiten, kunnen zich op andere momenten goed aanpassen. Het kan dan zijn dat je je afvraagt wat er nu zo overweldigend is, terwijl de persoon nog moet ontprikkelen van een overweldigende gebeurtenis eerder op de dag.

6. Er bestaat medicatie tegen overprikkeling, dus een “sensorisch dieet” of begeleiding bij het omgaan met prikels is niet nodig. Ik kan me herinneren dat, toen ik net opgenomen was, ik eens licht geïrriteerd reageerde op het geluid van een elektrische zaag. De verpleegkundige die bij me was, reageerde eveneens geïrriteerd dat ik moest ophouden of een zo-nodigtabletje innemen. Er is niet bewezen dat medicatie daadwerkelijk overprikkeling tegengaat. Natuurlijk is het zo dat bepaalde medicijnen, zoals antipsychotica, dempend werken op het brein. Er wordt echter vooral gekeken naar het effect op gedrag en een persoon die te suf is om te reageren op prikkels, lijkt mogelijk onterecht niet overprikkeld. Los van de vraag of medicatie echt werkt, is mijns inziens medicatie geen vervanging van goede begeleiding. Ik slik al jaren medicatie maar wou serieus dat ik eens geholpen werd bij een goed “sensorisch dieet” te creëren voor mezelf.< ?p>

Al met al is het belangrijk rekening te houden met prikkelverwerking bij kinderen (en volwassenen) met gedragsproblemen. Prikkelverwerkingsproblemen zijn geen aanstelleritis, opstandigheid of angst en mensen kunnen zich er niet zomaar overheen zetten.

Heb jij of heeft jouw kind last van prikkelverwerkingsproblemen?

Lichtpuntjes #1

De afgelopen tijd gaat het niet super. Ik ben erg somber en heb weinig motivatie om wat dan ook te doen. Bloggen schoot er sowieso al maanden zowat bij in, dus dat lukte me zeker niet. Niet verwonderlijk dus dat ik met de #AtoZChallenge op mijn Engelstalige blog al na een dag kapte. De #AtoZChallenge, waar ik in 2015 en 2016 aan meedeed, is een uitdaging waarbij je ielke dag van april behalve zondagen een bericht post volgens de letters van het alfabet. Veel mensen kiezen een thema en ik was zo stom om “ontwikkelingsstoronissen” te kiezen. Tcoh iets te lastig nu ik die diagnose kwijt ben.

Vorige week donderdag postte ik wel een bericht voor een linkparty, de Liked and Loved Linky. Ik noemde deze post op mijn Engelstalige blog “Rays of Sunlight”. Dit inspireerde me om het idee van het schrijven over lichtpuntjes, wat ik op al mijn eerdere Nederlandstalige blogs had, nieuw leven in te blazen. Beetje hetzelfde als een dankbaarheidslijstje maar ik vind “lichtpuntjes” een mooier woord. Helaas was ik de afgelopen week extreem somber. Vandaag is dat beter, dus hier volgen mijn lichtpuntjes van de afgelopen tijd.

I Love Myself Box

I Love Myself Box

Ik was eigenlijk al sinds ik hem in huis kreeg half februari van plan een volledige review van deze box te schrijven maar daar kwam ik niet aan toe. Ten eerste omdat het weken duurde voor ik eraan toekwam er een foto van te laten maken en ten tweede omdat ik nog steeds *schaam* niet alle producten heb uitgeprobeerd. Voor wie hem niet kent, de I Love Myself Box is een gepersonaliseerde verrassingsbox van Huidverzorging Mireille. Je krijgt, als je de box bestelt, een vragenlijst, op basis waarvan Mireille producten die bij je kunnen passen, selecteert. Mijn box is echt super. Ik ontving een handcrème met aardbeiengeur, een Pupa Milano lipgloss, een set gezichtsverzorging, een badbruisbal el een doosje Little Hotties. Little Hotties zijn tere waxmelts, dus super dat die erbij zaten. De bruisbal moet ik wel snel gaan gebruiken, want thuis heb ik geen bad.

Lekker eten

Een paar weken terug besloot mijn man dat de zaterdag voortaan “pizzaterdag” was. Deze week hebben we ons hier niet aan gehouden maar de vorige drie weken wel. We haalden twee keer pizza en één keer smeten we er zelf één in de oven. Onze oven was trouwens kapot maar inmiddels hebben we een nieuwe.

Donderdag kookten een paar patiënten samen met de verpleging spaghetti bolognese voor de afdeling. Dit was ook erg lekker en dan bedoel ik niet alleen in vergelijking tot de kant-en-klaartroep die we normaal krijgen.

Herinrichting keuken en nieuwe vloer boven

Toen we een nieuwe oven kochten, besloten we ook gelijk de keuken opnieuw in te richten. Geen nieuwe apparatuur, behalve die oven dan maar mijn man veprlaatste de koelkast en magnetron. Nu kookt hij geloof ik ook weer elektrisch op ons tweepittertje, wat ooit bedoeld was voor als ik wilde koken. Ik heb het zelf nog niet geprobeerd.

Boven in mijn en zijn werkkamers heeft mijn man nieuwe vloerbedeking gelegd. Nou ja, er lag eigenlijk nog geen vloerbedekking. Nu ligt er mooi laminaat.

Wandelen, boxen en nagels lakken

Afgelopen week was ik dus best somber. Eén van de verpleegkundigen heeft mij toen een paar keer voor een flinke wandeling uitgenodigd. Ik ben dol op wandelen en, al kan ik er op zo’n momnet niet zo van genieten, ik kan er wel mijn energie in kwijt. Dat geldt ook voor boxen. Diezelfde verpleegkundige doet in haar vrije tijd aan boxen en had bedacht dat ze een keer de boxpads voor me zou meenemen. Dit had ze al een paar keer eerder gedaan en afgelopen donderdag nam ze ze weer mee. Lekker rammen op die dingen. zij zorgde ervoor dat ik tegen de pads ramde en niet tegen haar. Overigens leert ze me ook echt wat technieken van boxen. Zo probeerde ik donderdag voor het eerst een upper cut. Best vermoeiend maar heerlijk.

Donderdag had één van de stagiaires van mijn afdeling ook nagellak meegenomen. Ik bijt nagels maar vond het toch wel leuk om even mijn nagels gelakt te hebben.

Het weer

Nou ja, vandaag dan. De afgelopen dagen was het op zich ook niet koud of regenachtig maar vandaag is het echt lekker. Vorige week donderdag, toen het ook zulk mooi weer was, zat ik helaas bijna de hele dag binnen. Ik moest namelijk thuis zijn en was bang dat Barry, de kat, naar buiten zou glippen als ik in de tuin zou gaan zitten. Wel ben ik toen ’s avonds bij mijn schoonouders geweest en heb daar in de tuin gezeten. Ik heb toen ook één van de paarden van mijn schoonfamilie geaaid.

Wat waren voor jou lichtpuntjes de afgelopen tijd?