Mijn favoriete vakantie: International Computer Camp #30DayBlogChallengeNL

Alweer een paar dagen neit geblogd. Ik heb nog een paar blgposts in de maak maar daar moet ik nog het één en ander voor doen. Zo wil ik nog steeds schrijven over de producten die ik een paar weken terug bj The Body Shop kocht en wil ik een paar DIY huidverzorgingsproducten posten. Vandaag echter weer eens een post in de #30DayBlogChallengeNL. Deze keer schrijf ik over mijn favoriete vakantie.

Vroeger gingen mijn ouders, zusje en ik altijd naar Vlieland op vakantie. Dit was, zeker de laatste jaren dat we gingen, nogal een wisselend avontuur. In 2000 besloot ik voor de verandering op kamp te gaan: vier weken naar Rusland nog wel. Dit was geen succes. Hierover zal ik misschien nog wel eens bloggen maar nu niet.

Omdat dit zo’n negatieve ervaring was, was ik bang om weer op kamp te gaan. Toen ik twee jar later echter hoorde van het International Camp on Communications and Computers (ICC), wat toen nog gewoon International Computer Camp heette, wilde ik er dolgraag heen. Ik had in 1998 mijn eerste laptop gekregen en in 2002 kreeg ik internettoegang. Ik weet niet of ik al internet had toen ik van het ICC hoorde maar ik was in elk geval al gek op computers. De computer opende voor mij echt een wereld. Nou zal dat voor veel mensen zo zijn geweest maar voor mij als blinde was het nog eens een extra communicatiemogelijkheid. Niet meer klooien met een brailleschrijfmachine terwijl niemand in mijn familie goed Braille kon.

Bovendien was het ICC een kamp speciaal voor blinde en slechtziende jongeren. Het kamp in Rusland waar ik heen was geweest, was officieel ook voor visueel beperkte jongeren maar in de praktijk was ik de enige van de Nederlandse groep. Het leek me heel speciaal om met andere blinde en slechtziende jongeren te kunnen communiceren en onze interesse voor technologie te delen. Ik zat in die tijd nogal met mezelf en mijn handicap in de knoei.

International Computer Camp 2002

Gelukkig werd ik geaccepteerd en ik heb in 2002 een geweldige week in Engeland gehad. We verbleven in Loughborough in de East Midlands. Dit betekende ook een uitstapje naar een museum over de kolenindustrie in de West Midlands. We gingen ook boogschieten. Heel bijzonder voor een blinde.

Daarnaast waren er verschillende workshops op het gebied van computers. Ik deed bijvoorbeeld mee aan een workshop advanced word processing (Microsoft Word voor gevorderden). Ook heb ik toen de toegankelijke computerspellen ontdekt. Veel waren nog oude interactive-fiction spellen uit de jaren ’80 en ’90 maar het was toch leuk. Ik heb later nog wel meer toegankelijke spellen ontdekt. Daarnaast deed ik mee aan workshops over internet relay chat *IRC) en audiobewerking. Ook een leuke niet computergerelateerde workshop was een kookworkshop waar we Griekse lamsschotel maakten.

Ik deed naast de workshops mee aan het vervaardigen van de kampkrant. Dit vond ik heel leuk, aangezien ik zo mijn Engels en schrijfvaardigheid kon oefenen.

Het belangrijkste was echter het contact met de mededeelnemers en begeleiders. Het was heel bijzonder. Ik heb door dit kamp echt stappengezet om mijn handicap te accepteren.

International Computer Cap 2003

in 2003 ging ik nog een keer naar het ICC, dit keer in Zwitserland. Dit was ook een erg mooie ervaring. De exrcusie was dit keer een wandeling door de bergen.

Op dit kamp deed ik mee aan een workshop over studeren. De workshopleider werkte op de universiteit van Karlsruhe en was echt inspirerend. Hij was zelf niet blind maar deed wel zijn best naar de mogelijkheden van studeren met een handicap te kijken in plaats van naar de onmogelijkheden. Zo had hij het over een slechtziende student die graag biologie wou volgen. Vond de uni in eerste instantie geen goed idee maar dankzij goede hulp en zijn eigen inzet is het diegene toch gelukt. Ik herinner me dat we tijdens deze workshop enorm hard moesten lachen. “Laughing therapy,” werd daar voor mij werkelijkheid.

Het mooie aan deze vakantie was dus niet zozeer het recreatieve aspect maar het leeraspect. Ik zou dolgraag nog eens naar iets als het ICC willen maar helaas ben ik te oud. 🙁

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge