Maandelijks archief: september 2016

Terugblik #3: bodylotion, huisarts en vier nachten thuis

Het is alweer anderhalve maand geleden dat ik een terugblik postte. Vandaag kun je lezen over mijn pogingen tot het maken van een bodylotion en over mijn vier nachten thuis.

Ik ben dus al een tijd bezig met het proberen te maken van een bodylotion. Van alles ging eraan mis. Eerst vergat ik dat het water wat erin moet, ook verhit moet worden. Toen vergat ik het conserveermiddel, gebruikte ik een slecht excuus voor een emulgator en toen ik dacht alles eindelijk begrepen te hebben, was er nog één ding: ik was zo stom gewoon met een lepel te roeren i.p.v. met een mixer te mixen. Toen mijn eerste bodylotion een succes was, wilden gelijk een paar verpleegkundigen er ook één. Die heb ik vandaag gemaakt. Een post met instructies volgt nog.

Overigens heb ik denk ik alweer een maand geleden ook het volledige recept van de geitenmelk-honingzeep waar ik vorige maand al over schreef nagemaakt.

Goudkleurige en oranje geitenmelkzeep met honing

Verder zijn er, zoals ik in mijn dankbaarheidslijstje al schreef, sinds een paar weken twee stagiaires op de dagbesteding. Dit betekent niet alleen dat er meer tijd is om mij te helpen met zeep en andere verzorgingsproducten te maken maar ook dat we vaker kunnen wandelen. Ik ga dus weer bijna elke week op vrijdagochtend naar de markt voor croissantjes. Vorige week waren ze helaas al uitverkocht maar vandaag waren ze er nog.

Afgelopen maandag waren mijn man en ik vijf jaar getrouwd. Mijn man had deze week vakantie van zijn werk. We grepen deze combinatie van gelegenehden aan om mij wat langer thuis te laten zijn. Eerst wou ik een hele week thuis zijn maar dat had ik te laat bedacht om het met de medicatie nog te kunnen regelen. Ik bleef dus van zaterdag tot woensdag thuis. Zaterdagavond hebben we door mijn schoonvader zelf gebakken pizza gegeten. Mijn schoonouders stelden toen voor dat wij maandag ergens op hun kosten uit eten konden gaan. Niet dat we anders niet uit eten waren gegaan maar toch heel leuk!

Zondag gingen we een rodnje rijden. Nou ja, rondje? We reden via Duitsland en Limburg naar Brabant. Toen stelde mijn man voor om ook nog “even” door naar België te rijden. Ik speelde voor navigatie maar kon dat niet zo goed, want ergens in de buurt van Eindhoven (dacht ik) bleek het nog een uur rijden te zijn naar de grens. Toen zijn we toch maar weer via Limburg en Duitsland teruggereden. Wel een andere route maar we wilden niet over Nijmegen, omdat we daar maandag al heen zouden gaan. We hebben in Kevelaer een schnitzel met enorme hoeveelheid friet gegeten. Er hing aan de kerk daar echt een enorm portret van de paus. Ik wist wel dat Kevelaer een bedevaartsoord is maar toch verbaasde dit mij.

Maandag gingen we dus naar Nijmegen. We gingen eerst de stad in. Ik kocht bij de Xenos wat flesjes voor mijn bodylotions en bij The Body Shop ook nog wat spullen. Hier schrijf ik later nog over. Hierna gingen we uit eten bij mijn favoriete restaurant, De Dromaai. Ik nam zoals altijd de gemarineerde kalkoenspies met friet. Helaas was de pittige pepersaus uit het assortiment maar de “chittige pilisaus” was ook lekker.

Dinsdag was ik al aardig moe. We reden toen naar een heuvelachtig gebied tussen Kilder en Zeddam. Daar hebben we even gewandeld maar ik vond hier weinig aan.

Woensdag ben ik weer teruggegaan naar Wolfheze. Ik had toen een gesprek met mijn psycholoog. Dat leverde me weinig op. Ik had ook naar de huisarts gemoeten, omdat ik ondanks medicatie toch last blijf hoduen van brandend maagzuur. Mijn medicatie was een pa ar weken terug veranderd van eenmaal daags 40mg pantoprazol naar tweemaal daags 20mg. Het idee was dat ik mijn 40mg altijd ’s ochtendds nam en vooral ’s avonds last had van maagzuur, dus als we de dosis zouden verdelen, zou dit misschien helpen. Helaas niet. Ik moest vandaag bloed laten prikken. Dit was onder andere voor iets met mijn maag maar ook voor leverfunctie en nog iets. Ik weet niet waarom het moest. Hopen op een goede uitslag.

Mijn (t)huis #30DayBlogChallengeNL

Tjonge, alweer meer dan een week niet geblogd. Ik ben ook niet echt geïnspireerd op het moment. Heb wel zin om te schrijven maar weet niet waarover. Ik keek dus weer eens in de onderwerpenlijst voor de #30DayBlogChallengeNL. Eén van de onderwerpen waar ik het nog niet over gehad heb, is over mijn (t)huis. Je ziet, ik behandel de onderwerpen totaal niet op volgorde, want ik wil nog over een aantal onderwerpen lager op de lijst ook schrijven. Maar nu even niet.

Zoals mensen die mij kennen zullen weten, heb ik twee plekken waar ik regelmatig verblijf: het huis van mijn man en mij in Olburgen (gemeente Bronckhorst) en de instelling in Wolfheze. Eerlijk gezegd voel ik me nog steeds meer thuis in Wolfheze, ook na ruim negen maanden in ons nieuwe huis. We zijn eind vorig jaar vanuit een flat in Doorwerth naar Olburgen verhuisd. Vandaar ook dat ik in Wolfheze, wat niet bepaald de regio van Olburgen is, verblijf. Sinds ik in Olburgen een eigen werkkamer heb, voel ik me wel beter maar ik kan nog moeilijk wennen.

In Wolfheze heb ik een eigen zit-/slaapkamer waar ook mijn bureau, waar ik nu achter zit te typen, staat. Verder staat er een bed, kast, tafel waar ooit een tv op stond, stoel en een nachtkastje. De tv die ooit op de tafel stond, is door een stichting aan de instelling voor de cliënten ter beschikking gesteld. Ik kijk echter bijna nooit tv en had de tafel nodig voor mijn hobbyspullen.

Naast een eigen slaapkamer hebben we gezamenlijke ruimtes op de afdeling. We hebben een huiskamer met keuken en badkamers in de slaapgang. De huiskamer, keuken en badkamers delen we met zijn elven. Helemaal vooraan is een hal voor zowel mijn groep als de andere groep die in ons gebouw zich bevindt. Daar zijn ook de kantoren van de verpleging. Lekker handig maar niet heus, want de verpleging hoort zo nooit wat er in de huiskamer (“op de groep”) gebeurt.

In Olburgen hebben mijn man en ik een ééngezinswoning met voor- en achtertuin. De voortuin is voornamelijk nuttig als parkeerplaats voor mijn man zijn auto. In de achtertuin hebben we fruitbomen, een hoekje wat ooit als mijn kruidentuin was bedoeld, zitplekken en de schuur. Mijn man noemt de schuur soms voor de grap zijn mancave. (Ik neem aan dat hij het althans voor de grap zo noemt, want hij heeft een hekel aan dat soort moderne taal.) Hij komt inderdaad veel vaker in de schuur en de tuin in het algemeen dan ik.

Op de begane grond hebben we een woonkamer, gang, wc en keuken. In de keuken kunnen we ons helaas niet met zijn tweeën tegelijk met het koken bezighouden, want ik loop dan constant in de weg.

Boven hebben we een slaapkamer, kleine badkamer en allebei een werkkamer. Ik heb de grootste werkkamer, die ruim tweemaal zo groot is als de miniwerkkamer van mijn man. In mijn werkkamer staat tot nu toe alleen een bureau. O ja, ook nog een kattentunnel voor onze kat Barry, die hier nooit gebruik van maakt volgens mij. Er moet nog een kast en eventueel een luie stoel komen. Overigens is het bureau in mijn kamer in Wolfheze, in tegenstelling tot de rest van de inrichting, ook van mijzelf. Wat ik hiermee ga doen, weet ik nog niet. Ik vind het wel een heel fijn bureau, dus wegdoen sowieso niet.

Als laaste hebben we nog een zolder. Daar kom ik echter nooit. Er staat volgens mij alleen maar rommel en water en een kattenbak voor Barry. KUnnen we hem op de zolder opsluiten als we de ramen open willen zetten. Barry heeft namelijk de neiging uit het raam te springen.

Ik zou het heel leuk vinden als jullie ook jullie (t)huis zouden beschrijven. Hoe ziet jouw kamer of huis eruit?

Dankbaarheidslijstje #1

Het is donderdag, een dag die veel Engelstalige bloggers als dankbaarheidsdag (Thankful Thursday) gebruiken. Ik doe dit dus ook maar, want Dankbare Donderdag allitereert ook. Ik beloof echter niet dat ik hier een wekelijks terugkerend onderwerp van maak, want dat kan ik toch niet nakomen. Hier wat dingen waar ik de afgelopen tijd dankbaar voor ben.

  1. Veel snacken. Niet gezond maar wel lekker. Ik heb de afgelopen week wel iets te vaak patat op. Zo had de seniorverpleegkundige van mijn afdeling zondag voor ons friet gebakken. Heerlijk met allerlei snacks erbij. Normaal doet ze dat meestal op zaterdag. Niet elke week hoor maar zo eens in de maand. Op zaterdag ben ik echter altijd thuis. Leuk dus dat ze een keer op zondag de frituur aanzwengelde.
  2. Afspreken met mijn man. Mijn man kwam gisteren naar mij toe op de afdeling. Ik was toen bij dagbesteding, dus hij dacht dat ik niet meer kwam en vertrok. Gelukkig kwam hij na wat telefonisch overleg weer terug. We zijn naar de Mac (ja, ook niet gezond maar wel lekker) en naar Kroonenburg geweest.
  3. Shoppen. Ja, een primeur: ik ben eindelijk een keer in de Rituals geweest. Ik heb de doucheproudcten die ik daar gekocht heb, nog niet uitgeprobeerd maar dat gaat snel gebeuren. Nu nog een keer naar Lush, haha. Ik shop echter veel liever online. Hoeft mijn man tenminste niet alle producten op te noemen (wat hij natuurlijk niet doet). In plaats daarvan kan ik dan gewoon zelf lekker het hele assortiment doorkijken zonder dat iemand (mijn man of een medewerker) vraagt wat ik precies zoek. Mijn man ergerde zich behoorlijk aan de overdreven klantvriendelijkheid van het personeel. Moet trouwens wel nog steeds mijn waardebon van The Body Shop opmaken die ik via de rentepuntenwinkel van de ING heb gekocht. Die kan je helaas niet online inwisselen.
  4. Dagbesteding. Er zijn sinds deze week twee stagiaires bij de interne dagbesteding van mijn afdeling. Dat betekent dat er nu dus meer begeleiding is. Ik heb van de week bij dagbesteding met hulp een bodylotion gemaakt. Helaas was hij niet gelukt maar ik geef niet op.
  5. Lezen. Ik heb het boek Do No Harm van Henry Marsh gekocht. Dit is een bundel verhalen van een neurochirurg. Ik ben dol op verhalen van dokters en neurochirurgie is wel een heel erg interessant specialisme.
  6. Komkommer. De psychiater heeft blijkbaar een moestuin, want ze had zelfgekweekte komkommer, courgette en uit de kluiten gewassen romatomaat meegenomen en bij de dagbestedng neergelegd. Ik nam dus lekker wat komkommer. Gezond en lekker.
  7. Wandelen. Ik heb de afgelopen week veel gewandeld. Vandaag alleen al drie keer. Eén keer was wel om lekkers te halen, dus ik heb totaal niet de illusie dat ik al het snacken heb gecompenseerd. Het was echter wel fijn.
  8. Het weer. Het is heerlijk! We hebben natuurlijk een flutzomer gehad maar dit maakt het toch nog een beetje goed. Van mij mag het tot en met oktober zo blijven. Nou ja, iets koeler mag ook.

Waar ben jij dankbaar voor?

Gekke gewoontes, angsten en gedachten die ik als kind had

Vanochtend schreef Kim een post over gekke gewoontes en gedachten die ze als kind had. Sommige zijn best herkenbaar. Ook ik was een behoorlijk angstig kind en had veel “magische” denksprongetjes. Ik nam ook veel letterlijk, zoals ik al schreef in mijn post over grappige taalmisverstanden. Vandaag deel ik een aantal gekke gewoontes en gedachten die ik vroeger had met jullie.

1. Lepra. Toen ik jong was, was er veel aandacht in de media voor lepra en de Leprastichting. Ik hoorde dus dat als je lepra had, je vingers en tenen gevoelloos werden en er daarna afvielen. Ik was altijd al bang voor enge ziektes en lepra stond daar wel bovenaan, dus telde ik mijn vingers en tenen ’s nachts na. Soms deed ik dit wel tien keer op een nacht.

2. Spiritus. Mijn ouders vertelden me dat je blind kon worden als je spiritus dronk, vanwege de methanol die erin zit. Daarom had spiritus een blauwe kleur als waarschuwing. Ik was dus doodsbang als mijn ouders spiritus gebruikten als schoonmaakmiddel. Als ze hier iets mee hadden schoongemaakt, durfde ik dat niet aan te raken, omdat ik bang was dat ik dan per ongeluk mijn vingers zou aflikken en spiritus binnenkrijgen.

Maar het werd nog gekker. Ik haalde me op een gegeven moment in mijn hoofd dat er spiritus uit de kraan kon komen. Ik keek dus altijd of het water blauw was. Zo niet, dan was het veilig.

Ik was overigens echt speciaal bang om blind te worden door spiritus. Toen ik ooit over een cobra hoorde die gif kon spuwen waar je blind van wordt, was ik ook bang hiervoor. Natuurlijk was de kans veel groter dat ik door mijn oogaandoening blind werd dan door spiritus te drinken of een cobra tegen te komen.

Later, nog maar een paar jaar geleden, kwam het idee van gif uit de kraan opnieuw in me op. Ik hoorde toen over iemand die zijn ex met zwavelzuur had overgoten. Die vrouw voelde zich altijd alsof ze onder een te hete douche stond door de brandwonden. Nou douche ik vrij heet, dus haalde ik me in mijn hoofd dat er zwavelzuur uit de douche kwam.

3. Toekomst voorspellen. Ik had toen ik een jaar of twaalf was een glazen ovaaltje. Ik denk dat het ding ooit bedoeld was als versierng voor in een aquarium of zo. Dit steentje had een bolle en een platte kant en ik meende dat ik hiermee de toekomst kon voorspeleln. Als de bolle kant boven kwam, was het antwoord “Ja”, terwijl de platte kant “Nee” betekende. Natuurlijk zijn er verschillen tussen de twee kanten, waarbij de ene kant meer kans maakt om boven te omen dan de andere.

Overigens had ik in diezelfde tijd de gedache dat ik met mandarijnen wensen kon doen. Als ik de schil er in één keer af kreeg, mocht ik iets wensen. Het aantal partjes bepaalde hoe groot de kans was dat mijn wens uit zou komen. En dan was er nog iets met als er pitjes in zaten maar dat weet ik al niet meer. Deze is overigens helemaal niet zo origineel, want veel mensen hebben volgens mij dit bijgeloof met sinaasappels.

4. Bolbliksem. Ooit hoorde ik van iemand dat ze bij diegene thuis bolbliksem hadden. Er was een vuurbal door een keukenraampje naar binnen gevlogen. Of ik het verkeerd begrepen heb of dat diegene maar een verhaal zat op te dissen, weet ik niet. IK was altijd superbang voor onweer en weet nog steeds niet 100% zeker dat een bliksemschicht niet door een keukenraam kan komen.

5. Tellen. Ik denk niet dat dit heel raar is maar ik telde echt alles. Zo stond ik op een gegeven moment op de middelbare school “gewoon” de steentjes van een muurtje te tellen. Mijn vader, die op mijn school werkte, vond me er somber uitzien en werd boos omdat ik me raar gedroeg.

Mij vallen wel vaak patronen op en ik probeer symmetrie in dingen te vinden. Vind het bijvoorbeeld nog steeds jammer dat de drinkglazen bij mijn favoriete restaurant negen vlakjes hebbn.

Heb of had jij ook vreemde gewoontes, angsten of gedachten?